ถูกต้องแล้ว คนต้องมีชีวิตยันแก่ ร่ำเรียนยันแก่ถึงจะคุ้มค่าที่ได้มีชีวิต”
หมอตี๋ถอยหลังไปก้าวหนึ่ง เขาโค้งตัวคารวะหมอหลวงสวี่ “ขอบคุณอาจารย์ที่ชี้แนะ ศิษย์เข้าใจแล้ว”
หมอหลวงสวี่พยักหน้า “เจ้าเข้าใจก็ดีแล้ว ไม่ต้องกลัวว่าไม่มีพรสวรรค์ กลัวหมดใจเรียนดีกว่า เจ้าควรถ่อมตัวอยู่เสมอ ถึงจะเรียนรู้ได้ไม่มีที่สิ้นสุด”