ฉู่เยี่ยนหัวเราะเสียงเบา บนใบหน้าหล่อเหลามีเค้าลางของความเหนื่อยล้า แต่ในดวงตาน่ามองคู่นั้นของเขายังคงเป็นประกาย “ข้าเห็นว่าอาจารย์สบายดีทีเดียว จึงไม่ได้ถามอะไรมาก ข้าจะไปหาจื่อยาโถวแล้วนะขอรับ” เขาพูดจบก็หมุนกายจะเดินไป เขาจากเมืองหลวงไปนานทีเดียว ทุกวันเขาคิดแต่เพียงอยากกลับมาโดยเร็ว จะได้พบหน้านางเร็วขึ้น เพียงแค่เห็นหน้านางเขาก็สบายใจแล้ว
“เจ้าไม่ต้องไปหรอก นางไม่อยู่ที่นี่” ตงฟางมู่ว่า
เรียวคิ้วคมดุจดาบของฉู่เยี่ยนเลิกขึ้นเล็กน้อย “ไม่อยู่? นางไปที่ใดหรือขอรับ”
“บุตรชายคนรองของเคอเจิ้งหมิงป่วยเป็นโรคอะไรสักอย่าง หมอคนอื่นรักษาไม่ได้ นางจึงไปรักษาให้ เมื่อวานก็ไปมาแล้วรอบหนึ่ง วันนี้ก็ไปอีก ห้ามอย่างไรก็ไม่ฟัง”
ฉู่เยี่ยนยิ้มว่า “นางอยากรักษาโรคให้คนก็ให้นางเถอะขอรับ จะขวางนางไปไย”
……….
ตอนที่ 824 โรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์
เขาจำได้ว่าไป๋จื่อเคยพูดเอาไว้ นางเพียงอยากใช้ชีวิตตามแบบที่ตนเองต้องการ ไร้ข้อผูกมัด เป็นอิสระ ไม่ต้องแข่งขันกับใคร อีกทั้งไม่ต้องการหาเงินมากมายมหาศาล รักษาโรคให้คนบ้าง มีชีวิตที่สุขสบายเช่นนี้
