่งเดือนให้หลังข้าถึงจะมาตรวจซ้ำอีกครั้งนะเจ้าคะ”
เคอเจิ้งหมิงก็รังเกียจสายตาเร่าร้อนของฉู่เฟิงอย่างยิ่งเช่นกัน คนฉลาดคนไหนก็มองออกว่าเขาคิดอะไรอยู่
ก่อนหน้านี้ตนยังไม่รู้จุดประสงค์ที่จู่ๆ เขาก็มาเยี่ยมเยียน ตอนนี้ดูแล้วเขาอยากทำสิ่งอื่นมากกว่า
เคอเจิ้งหมิงกล่าวทันทีว่า “ก็ดีเหมือนกัน หากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นอีก ข้าจะไปพบเจ้าที่จวน หวังว่าแม่นางจะไม่ถือสา”
ไป๋จื่อหัวเราะเบาๆ “ใต้เท้าเกรงใจเกินไปแล้วเจ้าค่ะ ค่ารักษาที่ท่านส่งไปเมื่อวาน ท่านตาของข้าไม่ได้รับไว้เพราะอยากหลีกเลี่ยงข้อครหา วันนี้ข้ามาที่นี่พอดี ให้ข้าโดยตรงจะดีกว่าเจ้าค่ะ หากไม่สะดวกให้เงินสด จะให้ตั๋วเงินกับข้าก็ได้เช่นกัน”
เคอเจิ้งหมิงพลันหลุดหัวเราะ และยิ่งรู้สึกว่าแม่นางผู้นี้น่าสนใจยิ่งนัก
ที่หน้าประตูสกุลตงฟางย่อมมีคนสอดแนมที่ใครบางคนส่งมา ถึงแม้ตงฟางมู่จะไม่รับของ แต่เรื่องที่เขาเคอเจิ้งหมิงส่งของไปให้ ก็ยังคงอาจจะถูกใครที่มีเจตนาร้ายนำไปใช้ประโยชน์ได้อยู่ดี
คนอื่นน่ะช่างเถอะ แต่คนที่กล้านำเรื่องของตงฟางมู่และเขาเคอเจิ้งหมิงไปพูดมีอยู่ไม่กี่คนจริงๆ เพียงแต่ในบรรดาคนเหล่านี้มีฉู่เฟิงรวมอยู่ด้วยพอดี
ตอนนี้ไป๋จื่อพูดเรื่องนี้ต่อห
