ตอนที่ 822 หญิงงามแสนดีเป็นที่หมายปองของบุรุษ
ไป๋จื่อรับคำ จึงหมุนกายไปพูดกับฉู่เฟิงอีกครั้ง “ท่านอ๋อง ข้าขอตัวลาเจ้าค่ะ”
ฉู่เฟิงอ้าปาก อยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เขาไม่รู้ว่าเวลานี้พูดอะไรออกไปถึงจะเหมาะสม ถึงอย่างไรเขาก็ไม่คุ้นเคยกับไป๋จื่อ อย่างน้อยก็ไม่คุ้นเคยกันจนถึงขั้นถามนางว่าจะไปที่ใด และเขาจะตามนางไปที่นั่น
ช่างเถอะ ในเมื่อนางต้องไปพบคุณหนูสกุลเคอ อย่างไรก็ต้องออกมา เขาจะรออยู่ข้างนอก ขอเพียงนางออกมา เขาจะขวางทางนางเอาไว้ ไม่ให้โอกาสก็ต้องสร้างโอกาสด้วยตัวเองแล้ว
ในที่สุดฉู่เฟิงก็พยักหน้า “ไปเถอะ!”
เมื่อข้ารับใช้นำทางไป๋จื่อไปแล้ว หมอหลวงสวี่ก็เขียนคำพูดที่ไป๋จื่อพูดไว้ก่อนหน้านี้อยู่ข้างใน เขาจำแต่ละคำพูดได้ชัดเจนแจ่มแจ้ง ราวกับว่ามันเป็นความรู้สึกในทุกวันของเขา ยามที่เขาเรียนวิชาแพทย์ในตอนแรกสุด
หมอหลวงสวี่บอกลาหมายจะจากไปเช่นกัน ฉู่เฟิงจึงถือโอกาสบอกลาเคอเจิ้งหมิงบ้าง เคอซงที่เดิมทีดื่มชาและกินขนมอยู่ในโถงข้างได้ยินว่าเซียวอ๋องจะไปแล้ว เขาก็รีบตามออกไปจนถึงด้านนอกสกุลเคอ
ครั้นเห็นเซียวอ๋องหยุดฝีเท้า เขาก็รีบตามไปอีก “ท่านอ๋อง ได้พบคนที่อยากพบหรือไม่ขอรับ”
ฉู่เฟิงพยักหน้า สีหน้าร