าบเรียบ “ได้พบแล้ว”
เคอซงเห็นเขามีท่าทีเช่นนั้น จึงถามอีกว่า “ท่านอ๋องคล้ายจะอารมณ์ไม่ดีนะขอรับ”
เดิมทีฉู่เฟิงไม่อยากพูดมากกับเขาแล้ว แต่เมื่อคิดดูให้ดี เขากลับไม่มีประสบการณ์เอาใจสตรีที่ชอบเอาเสียเลย แต่เคอซงตรงหน้าผู้นี้เป็นผู้มากประสบการณ์อย่างเห็นได้ชัด ไม่สู้ขอคำแนะนำจากอีกฝ่ายสักหน่อยดีกว่า
“คุณชายเคอคงจะรู้ความคิดของข้าอยู่แล้ว แต่ข้ายังไม่เข้าใจความคิดของนาง แล้วเจ้าเล่า เจ้าคิดว่าอย่างไร” ฉู่เฟิงถาม
หากจะให้จะคำพูดรื่นหูเสียหน่อย นั่นก็คือนางไม่ได้ชอบพอเขาอย่างไรเล่า
เคอซงลอบดีใจ แต่บนใบหน้ายังคงไม่แสดงความรู้สึกใดออกมาชัดเจน เขารีบกล่าวว่า “ท่านอ๋อง ท่านถามถูกคนแล้วขอรับ ข้าคนนี้ไม่ถนัดเรื่องอื่น แต่เรื่องนี้นับว่าเชี่ยวชาญทีเดียว”
ฉู่เฟิงตั้งใจฟังทันที “ลองพูดให้ข้าฟังสักหน่อยสิ”
เคอซงก้าวเข้าไปใกล้ ทั้งสองคนกระซิบกระซาบกันอยู่ด้านนอกประตูจวนสกุลเคอ
…
ไป๋จื่อไปพบเสียนเอ๋อร์แล้ว ทั้งยังทำจีตั้นปิ่งให้นางกินอีกด้วย หลังจากคอยเล่นด้วยจนเด็กหญิงพอใจแล้ว นางถึงจะกล่าวลาฮูหยินเคอ
ฮูหยินเคอรีบส่งตั๋วเงินสองใบให้ไป๋จื่อ แต่ละใบมีค่าหนึ่งพันตำลึง รวมเป็นสองพันตำลึง เทียบกับของขวัญล้ำ
