จริงเป็นจังเลยสักนิด จะมีดีก็แต่ความทะเยอทะยานนี่แหละ
ปกติแล้วเขาไม่เคยมีปฏิสัมพันธ์อะไรกับเซียวอ๋อง ไม่ใช่คนเดินเส้นทางเดียวกันโดยสิ้นเชิง เซียวอ๋องไม่ถูกชะตากับเขา เขาเองก็ไม่ถูกชะตากับเซียวอ๋องเช่นกัน
วันนี้ไม่รู้ลมอะไรพัดมา เซียวอ๋องถึงมาที่จวนสกุลเคอได้
ไม่มีธุระไม่มาซันเป่าเตี้ยน[1] ในเมื่อมาแล้วก็คงไม่อ้างว่าผ่านมาหรอกกระมัง
“เชิญพวกเขาไปที่โถงข้าง” หลังจากเคอเจิ้งหมิงคิดใคร่ครวญแล้ว เขาก็กล่าวกับนายทวาร
นายทวารรับคำก่อนจะออกไป ส่วนเขาเขียนฎีกาต่อ พรุ่งนี้เป็นวันที่ต้องถวายฎีกาแล้ว ในฎีการายงานผลการปฏิรูปพฤติกรรมเลวร้ายในสองวันมานี้ ขุนนางใหญ่หลายคนที่เกี่ยวข้องล้วนสนิทสนมกับเซียวอ๋องด้วย
หรือว่าเซียวอ๋องจะมาเพราะเรื่องนี้
เมื่อเขียนฎีกาเสร็จสิ้น เขาถึงจะไปยังโถงข้าง
ขณะนี้ฉู่เฟิงและเคอซงดื่มชาไปครึ่งจอกแล้ว สีหน้าของฉู่เฟิงไม่ค่อยน่ามองเท่าไร เขาเป็นองค์ชายผู้สูงศักดิ์ กลับต้องกินลมหนาวระลอกหนึ่งที่หน้าประตู และต้องดื่มชาจืดชืดในโถงอีกระลอกหนึ่งโดยที่ไม่เห็นแม้แต่เงาของเจ้าบ้าน
เคอเจิ้งหมิงผู้นี้กล้านัก กล้าหาญชาญชัยขึ้นเรื่อยๆ นิสัยเหมือนตงฟางมู่ขึ้นทุกวัน
คนเช่นตงฟางมู่มีเพียงคนเดียวเข
