หรือไม่ อีกเดี๋ยวกรมพิธีการของพวกท่านต้องยุ่งแน่นอน!” ไป๋จื่อถามอีก
เมิ่งหนานเข้าใจในทันที ที่แท้นางก็อยากถามถึงเรื่องนี้นี่เอง
คนที่เดินทางไปต้อนรับคณะทูตแคว้นจินมาเมืองหลวงที่เมืองชิงหยางก็คือจิ้นอ๋อง หูเฟิง คนที่นางคิดถึงอยู่ตลอดเวลา
“เจ้าอยากถามว่าเมื่อใดจิ้นอ๋องจะกลับมากระมัง” เสียงของเขาเบามาก พร้อมกับทำทีท่าเหมือนว่าไม่ใส่ใจเท่าไรนัก
แต่ยิ่งเขาตั้งใจทำเท่าไร เขาก็ยิ่งใส่ใจมากเท่านั้น
ไป๋จื่อยิ้มจาง “หากท่านรู้ก็บอกข้าเถอะ แต่หากไม่รู้ก็ไม่เป็นไร”
เมิ่งหนานลอบถอนใจ ก่อนจะเอ่ยว่า “เดิมทีกำหนดว่าจะมาถึงเมืองหลวงในวันที่เก้า แต่ตอนนี้เลยกำหนดมาสามวันแล้ว จิ้นอ๋องก็ยังไม่ส่งคนมาส่งข่าว ได้ยินว่าฮ่องเต้ส่งคนไปสืบข่าวแล้ว ”
“อื้ม!” นางตอบรับเสียงเบา ไม่ได้พูดอะไรอีก
เมิ่งหนานส่งนางขึ้นรถ ส่วนเขาขี่ม้าตามอยู่ข้างหลัง มองรถม้ามุ่งไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า สตรีที่เขารักอยู่ในรถ หากเขาปกป้องอยู่ข้างกายนางได้ตลอดไปเช่นนี้คงจะดีไม่น้อย
แต่ช่วงเวลาเช่นนี้จะมีได้อีกกี่ครั้งกัน
เมื่อมีกำหนดงานแต่งงานของนางกับหูเฟิงลงมา นางย่อมไม่อาจออกจากจวนตามใจชอบ และเดินทางร่วมกับบุรุษเช่นนี้ได้อีก
ยามที่รถม้าเคลื
