้
ด้านหลังชาวไร่ชาวนาคือกลุ่มทหารจากเมืองหลวง ทั้งหมดมีหลายร้อยคน พวกเขารออยู่ตรงนี้หนึ่งคืนเต็มๆ แล้ว ไม่ว่าจะเจรจาอย่างไร เหล่าคนที่เฝ้าเมืองก็ไม่ยอมเปิดประตูเมือง หากไม่ใช่เพราะจิ้นอ๋องสั่งห้ามลงมือโดยพลการ ตอนนี้พวกเขาก็คงจะลงมือไปแล้ว
“หัวหมู่ เมืองนี้แปลกนัก ตอนที่พวกเรามาถึงเมื่อวาน ฟ้ายังไม่มืดเลยด้วยซ้ำ กลับปิดประตูเมืองไปเสียได้ ข้าได้ยินเสียงเอะอะดังมาจากข้างในรางๆ บอกว่าต้องรีบออกจากเมืองเพื่อกลับบ้าน แต่เหล่าผู้คุมเป็นตายอย่างไรก็ไม่ยอมเปิดประตูเมือง”
องครักษ์คนหนึ่งก็เข้ามาใกล้เช่นกัน “ข้าก็รู้สึกแปลกๆ เช่นกัน พวกเรานำคนมาที่นี่ตามหน้าที่ ตราคำสั่งก็ให้พวกเขาดูแล้ว อีกทั้งยังอธิบายสถานการณ์อย่างละเอียดอีก แต่พวกเขากลับไม่ยอมเปิดประตูเสียที ถามอะไรก็ไม่ยอมตอบ ดูเหมือนกับกำลังปิดบังอะไรอยู่อย่างนั้นแหละ”
ชายที่ถูกเรียกว่าหัวหมู่กัดฟันกรอด “เจ้าคนพวกนี้ หากจิ้นอ๋องพบอะไรไม่ชอบมาพากลข้างในนั้นจริง ข้าจะฉีกทึ้งร่างของพวกเขาทิ้งเสีย”
“เปิดแล้วๆ ประตูเปิดแล้ว”
เมื่อทุกคนได้ยินดังนั้นก็รีบลุกขึ้นยืนในทันที
ก่อนจะได้ยินเสียงผู้คุมประตูเมืองตะโกนว่า “ออกก่อนค่อยเข้า ออกก่อนค่อยเข้า ไม่
