จนเหนื่อยแล้ว นางพูดพลางหอบหายใจว่า “เจ้าไม่ใช่จิ้นอ๋องหรือ ลูกน้องของเจ้าเล่า เหตุใดแม้แต่คนช่วยเหลือสักคนก็ไม่มีเลยเล่า”
“คนของพวกข้าถูกดักอยู่ที่นอกประตูเมือง ไม่ต้องรีบร้อน เมื่อฟ้าสาง อย่างไรประตูเมืองก็ต้องเปิด ถึงตอนนั้นพวกเราปลอมตัวออกไปสมทบกับพวกเขาก็ใช้ได้แล้ว” โจวกังว่า
จิ่นเอ๋อร์พูดอีกว่า “พวกเขาตามมาเช่นนี้ ต่อให้พวกเราหนีรอดไปได้ พรุ่งนี้คิดจะปลอมตัวออกจากเมืองก็คงไม่ใช่เรื่องง่ายกระมัง”
จู่ๆ หูเฟิงก็หยุดฝีเท้า ก่อนจะมองไปยังบ้านมืดๆ หลังหนึ่งทางด้านซ้าย “มันอาจจะไม่ง่าย”
เขาหมุนกายกระโดดเข้าไปในบ้าน โจวกังรีบตามไปทันใด จิ่นเอ๋อร์ก็กระโดดเข้าไปอย่างง่ายดายเช่นกัน ปราดเปรียวยิ่งนัก
โจวกังหันไปมองนางครั้งหนึ่ง ยิ้มว่า “วรยุทธ์ของแม่นางจิ่นเอ๋อร์ไม่เลวเลย”
จิ่นเอ๋อร์ยิ้มตอบ “ข้าเรียนแบบลวกๆ เพียงไม่กี่ปี ก็แค่ออกหมัดได้ ฝีเท้าว่องไวเท่านั้นเอง” ทว่ารอยยิ้มบนใบหน้าของนางแข็งค้างทันที เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้าชัดเจนแล้ว
“น่ะ นี่มันสุสานไม่ใช่รึ”
หูเฟิงพยักหน้า “ถูกต้อง นี่คือสุสาน สถานที่ที่ใช้เก็บวิญญาณและภูตผี ไม่แปลกที่จะเลือกตั้งอยู่ในพื้นที่ห่างไกลเช่นนี้”
โจวกังมองเจ้าพนักงานเป
