่กลับ ถือเป็นช่วงเว วลาที่สมบูรณ์แบบ”
วันนี้เป็นวันที่เจ็ด วันมะรืนคือวันที่เก้าแล้ว ช่างเป็นวันดีเสียจริงๆ
ฉู่เฟิงสนทนากับเสด็จแม่ต่ออย่างสบายใจอีกไม่นาน ก็เตรียมออกจากวังไป
ไป๋จื่อจะไปคาดคิดได้อย่างไร ว่ามีการวางแผนพุ่งเป้ามายังนางขณะที่นางกำลังหลับใหล รอเพียงนางเดินเข้ามาติดกับเองก็เท่านั้น
…
วันที่เก้า
แม้ไม่มีหิมะตกลงมาอีก ทว่าลมหนาวกลับยิ่งเสียดแทงกระดูเสียยิ่งกว่ายามหิมะโปรย ท้องฟ้าขมุกขมัวไปทั่วทั้งผืน จนไป๋จื่อแทบจะลืมไปแล้วว่าวันที่มีท้องฟ้าแจ่มใสเป็นเช่นไร
……….
ตอนที่ 752 กับดักชิ่งอัน (2)
หูเฟิงเดินทางไปกี่วันแล้ว นางลองนับนิ้วดู เขาบอกว่าจะกลับมาวันที่แปดไม่ใช่หรือ วันนี้เป็นวันที่เก้าแล้ว ไยยังไม่เห็นเขาแม้แต่เงา
ยังไม่ทันที่นางจะเข้าใจว่าเพราะเหตุใด ก็มีราชโองการจากในวังส่งมาถึงคฤหาสน์ตงฟาง
ตงฟางมู่ไม่อยู่ เขาเข้าวังไปตั้งแต่เช้าตรู่ เมื่อราชโองการมาถึงที่เช่นนี้ พวกนางอยู่ในบ้านจึงต้องออกมารับ
คนกลุ่มหนึ่งคุกเข่าบนพื้นหิมะที่จับตัวแข็งไม่ต่างจากเหล็ก ท่ามกลางวันที่หนาวเย็นยะเยือกไปทั้งสรรพางค์กาย
นี่มันกฎเกณฑ์บ้าบออะไรกัน มิน