ตอนที่ 737 โรคเบาหวาน (8)
จู่ๆ ฮูหยินก็หน้าบึ้ง หมอหลวงจางจึงยิ้มว่า “ฮูหยินอย่าเพิ่งคิดมากเลย โรคปัสสาวะร่วงไม่เหมือนกับโรคอื่น แม่นางไป๋มีวิธีรักษาโรคนี้จริงๆ ท่านทำตามที่นางบอกเถอะ ต้องไม่มีทางผ ผิดพลาดแน่นอน”
ฮูหยินเมิ่งชังหมอหลวงจางผู้นี้มาก เขาเป็นถึงหมอหลวงจากสำนักหมอหลวง แต่กลับเล่นละครร่วมกับเมิ่งหนานเพื่อผลประโยชน์เล็กน้อย ผลัดกันเอ่ยปากชมนางเช่นนี้ ใครมาได้ยินเข้าคงจะคิด ว่าไป๋จื่อผู้นั้นเป็นหมอเทวดาที่ลงมาจุติจริงๆ
เมิ่งหนานกลัวว่ามารดาจะกระหาย เขาคำนวณเวลาดู แล้วจึงสั่งสาวใช้ว่า “เจ้าเตรียมอาหารเช้าตามที่แม่นางไป๋บอกเถอะ นำไปให้นางดูก่อน แล้วอีกเดี๋ยวค่อยนำมาให้ฮูหยิน”
บัดนี้ฮูหยินเมิ่งทนไม่ไหวแล้ว นางแหวเสียงแหลม “ข้างนอกหิมะตกหนักปานนั้น กลับไปกลับมาเช่นนี้ คิดจะให้ข้ากินน้ำแข็งหรือไร”
สาวใช้รีบกล่าวทันควัน “ฮูหยินวางใจเถอะเจ้าค่ะ ข้าจะใช้เตาเล็กอุ่นมันไว้ ไม่ให้มันแข็งแน่นอน”
เมิ่งหนานโบกมือเป็นการบอกให้ไปทำตามนั้น ตอนนี้มารดาอารมณ์ไม่ดี พูดอะไรกับนางไปก็ไร้ประโยชน์
…
ไป๋จื่อยัง