ตอนที่ 735 โรคเบาหวาน (6)
“ข้าไม่รักษาแล้ว ไม่หายก็ช่างปะไร เพราะต่อให้รักษาจนหาย ข้าก็จะโกรธพวกเจ้าจนตายไปอยู่ดี แทนที่จะเป็นเช่นนั้น มิสู้ข้าป่วยตายไปทั้งอย่างนี้ยังจะดีเสียดว่า”
ฮูหยินเมิ่งยิ่งพูดก็ยิ่งโมโห แต่ก็พูดต่ออีกว่า “ไม่ต้องฉลองปีใหม่แล้ว ข้าว่าพวกเจ้าอยากจะให้ข้าตายไปเร็วๆ มากกว่า วันส่งท้ายปีเก่านี้ขาดข้าไปสักคนคงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไ ไร ต่อจากนี้พวกเจ้าก็ไปมีชีวิตที่ดีก็แล้วกัน”
นางยังจำวันก่อนคืนส่งท้ายปีได้ แต่ลืมไปแล้วว่าตอนนี้ขึ้นปีใหม่แล้ว…
เมิ่งหนานเอ่ยขึ้นเสียงเบา “ท่านแม่ วันนี้เป็นวันที่หกแล้ว”
ปากที่อ้าไว้เตรียมพูดของฮูหยินเมิ่งค้างอยู่อย่างนั้น “เจ้าว่าอะไรนั้น วันนี้เป็นวันที่หกแล้ว? หะ เหตุใดวันนี้ถึงเป็นวันที่หกแล้วเล่า ไม่ใช่ว่าอีกตั้งหลายวันกว่าจะถึงวัน ส่งท้ายปีหรือ”
เมิ่งหนานถอนใจ “ท่านแม่ ท่านป่วยหนักมาก หลายวันมานี้ท่านไม่ได้สติเลยสักนิด หากไม่ใช่เพราะไป๋จื่อ ถึงตอนนี้แล้วท่านก็คงยังไม่ฟื้นเช่นกัน”
เห็นเขาเอ่ยถึงไป๋จื่ออีกครั้ง ฮูหยินเมิ่งก็โมโหขึ้นมาอีก นางกล่าวด้วยความโกรธว่า “หมอบนโลกนี้ตายกันไปหมดแล้วหรือไร ต่อให้หมอทั้งเมืองหลวงล้วนตายกันหมด ก็ยังมีหมอหลว
