ง อยู่ไม่ใช่หรือ ก่อนหน้านี้พ่อของเจ้าเคยบอกไว้ว่าหากเป็นโรคร้ายแรงอะไร ขอความเมตตาจากฮ่องเต้ก็ย่อมได้ ไม่ใช่เรื่องยากอะไรไม่ใช่หรือ แล้วตอนนี้มันเกิดอะไรขึ้น ข้าป่วยอยู่ต ตั้งนมนาน พ่อเจ้าไม่ไปขอความเมตาจากฝ่าบาทเลยหรือ”
ก่อนหน้านี้เมิ่งหนานไม่เคยรู้เลย ว่านิสัยของมารดาตนจะเอาใจยากเช่นนี้ เขานึกว่านางจะใจดีและอ่อนโยนเสียอีก
วันนี้นับว่าได้เห็นธาตุแท้แล้ว
เขาทำหน้าเย็นชาไม่พูดจา สาวใช้ข้างๆ จึงรีบไกล่เกลี่ย “ฮูหยิน ท่านอย่าได้กล่าวโทษนายท่านเลยนะเจ้าคะ หลายวันนี้ที่ท่านล้มป่วย นายท่านก็ทุกข์ใจจนผ่ายผอม ก่อนหน้านี้เข้าวัง ไปขอพระราชทานอนุญาต เชิญหมอหลวงจางจากสำนักหมอหลวงมาตรวจอาการท่านแล้วเจ้าค่ะ ทว่าหมอหลวงจางเองก็จนปัญญาจะรักษาท่าน ทั้งยังบอกว่าท่านเป็นโรคนี้แล้วจะมีชีวิตอยู่ต่อไปได้อีก กไม่นาน”
เมื่อฮูหยินเมิ่งได้ฟังดังนั้น นางก็พลันเหม่อลอยไปในทันที ที่นางพูดไปก่อนหน้านี้ไม่ใช่ความจริงสักอย่าง นางไม่อยากตาย
สาวใช้รีบพูดต่ออีก หลังจากเห็นสีหน้าของฮูหยินเปลี่ยนไป “คุณชายก็ร้อนใจจนแทบแย่เหมือนกันนะเจ้าคะ ทั้งยังบอกว่าแม่นางไป๋ต้องมีวิธีรักษาท่านให้หายแน่นอน เขาฝ่าพายุหิมะตลอ อดทั้งไปเชิญแม่
