กลัวว่าหากนางบันดาลโทสะแล้ว อาการของนางจะทรุดลงอีก จึงรีบโน้มน้าว “ท่านแม่ ท่านอย่าเพิ่งคิดไปไกล จื่อเอ๋อร์นางเพียงมารักษาให้ท่านเท่านั้น ไม่มีอะไ ไรอย่างอื่น เป็นข้าที่ไปขอร้องนาง นางถึงได้มาที่นี่ ท่านจะไม่ให้เกียรดินางไม่ได้นะขอรับ”
ฮูหยินเมิ่งยิ่งฟังก็ยิ่งโมโหจนดาแดง “เจ้าหมายความว่าอย่างไร ให้ข้าไว้หน้านางอย่างนั้นหรือ นี่ข้ายังไม่ไว้หน้านางอีกหรืออย่างไร ข้ายังด้องอารมณ์ดีหัวร่อไปกับนางด้วยงั้นสิ”
