ตอนที่ 715 บันดาลโทสะ
เผยชิงหานในตอนนี้เหมือนกับใบไม้ร่วงที่ขาดชีวิต กำลังร่วงหล่นท่ามกลางลมหนาว ตกลงสู่โคลนเลนที่เย็นยะเยือก จิตวิญญาณดับสูญ
ยามม่านราตรีโรยตัวลงมา เขาล้มลง สลบไปอีกครั้ง ข้ารับใช้จึงเร่งนำตัวเขากลับจวนโหวไป
นายทวารคฤหาสน์ตงฟางเห็นทุกอย่างผ่านช่องอย่างชัดเจน พลันเร่งฝีเท้าไปรายงานต่อหน้าตงฟางหว่านเอ๋อร์และตงฟางมู่
พกเขากำลังล้อมโต๊ะอาหารกินข้าว ตงฟางหว่านเอ๋อร์กินน้ำแกงอย่างสงบเสงี่ยม สีหน้าคงเดิม ราวกับไม่ได้ยินอย่างไรอย่างนั้น
ตงฟางมู่กวาดสายตามองบุตรีครั้งหนึ่ง เห็นนางมีสีหน้าราบเรียบคล้ายไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้ จึงคลายใจลงได้ แล้วกล่าวเสียงเคร่งว่า “ช่างเขาปะไร ต่อจากนี้ไม่ต้องรายงานเรื่องของเขาอีก ก!”
นายทวารคารวะพลางถอยออกไป ในห้องอาหารจึงตกสู่ความเงียบงัน บรรยากาศแข็งค้างอยู่บ้าง
ตงฟางมู่ยกจอกสุราบนโต๊ะขึ้นดื่มรวดเดียวจนหมด เสียง ‘ปัก’ ดังขึ้นยามเขาวางจอกนั้นกลับลงบนโต๊ะ สาวใช้ข้างๆ จึงรีบเข้ามาเติมสุราทันที แต่เขากลับไม่ยกจอกขึ้นอีก เพียงช ชำเลืองมองตงฟางหว่าน