งและการยุยงของซ่งเหอเซียงในปีนั้น นางก็คงไม่ต้องมารับโทษหนักเช่นนี้
ครั้นเพิ่งเกิดเรื่องในปีนั้น นางก็ไม่ได้วางใจ ต่อมาถึงได้รู้ว่าฮูหยินของชางหยวนโหวผู้นี้ไม่ใช่บุตรีจากตระกูลธรรมดา บิดาของนางคือตงฟางมู่ ขุนนางผู้จงรักภักดีของสองราชวงศ์ เขาทำอะไรเด็ดขาดนัก อีกทั้งคุณหนูตงฟางผู้นี้ก็เป็นบุตรีคนเดียวของตงฟางมู่ เขารักนางดุจแก้วตาดวงใจ เมื่อเรื่องนี้แดงขึ้นมา ไม่เพียงชางหยวนโหวเท่านั้น ตงฟางมู่ย่อมถลกหนั ง ถอดเส้นเอ็นของนางได้ นางยิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกเสียดาย ไยตอนนั้นนางถึงโลภสิบตำลึงทองนั้น หากนางไม่โลภในเงินตรา วันนี้นางคงไม่ต้องรับโทษหนัก
เผยเซี่ยเฉินหยุดร้องได้ นางเงยหน้ามองคนที่อยู่ตรงหน้า อีกฝ่ายกลับไม่ใช่มารดาของนาง แต่เป็นหญิงชราที่ใบหน้ามีแต่ริ้วรอย
“เฉินเอ๋อร์ ข้าอยู่ตรงนี้!” อีกมุมหนึ่งของโรงฟืน เสียงที่แหบพร่าและอ่อนล้าของซ่งเหอเซียงดังมารางๆ
คราวนี้เผยเซี่ยเฉินรีบย้ายร่างไปยังตรงหน้าของซ่งเหอเซียง จับมือนางไว้พลางร้องไห้ “ท่านแม่ ท่านเป็นเช่นไ
