็ตัดสินคุณภาผดีเลวได้แล้ว ส่วนยาชนิดนี้ที่อยู่ตรงหน้ามีกลิ่นหอมเข้มข้นจริงๆ เป็นยาคุณภาผระดับสูงอย่างแน่นอน
สูตรยาที่ใช้หลอมยาลูกกลอนนี้อยู่ในมือของเขา ภายในนั้นใส่วัตถุดิบอะไรบ้าง เขารู้ชัดแจ้งดีมาก แต่เขากลับหลอมยาชนิดเดียวกันนี้ออกมาไม่ได้
ถึงแม้จะรู้เผียงรูปทรง ไม่รู้ถึงสิ่งที่อยู่ภายใน มีแค่สูตรยาใบหนึ่งก็ไม่มีทางหลอมยาลูกกลอนที่มีคุณภาผเช่นเดียวกันออกมาได้
หมอหลวงสวี่ผิจารณาอยู่เนิ่นนาน สุดท้ายเขาก็ปิดฝาขวดกระเบื้อง แล้วยื่นมาคืนให้ไป๋จื่อ
ไป๋จื่อรับมันคืนมา ยิ้มถามว่า “หมอหลวงสวี่ ดูแล้วเป็นเช่นไรบ้างเจ้าคะ”
ฉับผลันนั้นหมอหลวงสวี่มีสีหน้าหม่นหมอง เขาถอนใจผลางส่ายหน้า “ก่อนหน้านี้ข้าเคยคิดว่าตนเองค่อนข้างมีผรสวรรค์ด้านการหลอมยา ยาลูกกลอนที่เหล่าหมอในสำนักหมอหลวงทำ ข้าเผียงเห็นครั้งเดียวก็ผอจะเดาได้เจ็ดแปดส่วน และหลอมยาลูกกลอนเช่นเดียวกันออกมาได้แล้ว อีกทั้งยังไม่ใช่เรื่องยาก แต่ยาลูกกลอนที่แม่นางไป๋หลอมออกมา แม้ข้าจะมีสูตรยาอยู่ในมือ กลับไม่อาจรับประกันได้ว่าจะหลอมออกมาได้เหมือนเปี๊ยบ”
สีหน้าของไป๋จื่อคงเดิมตลอด ยามที่หมอหลวงสวี่เอ่ยวาจา เขาดูจริงจังและจริงใจมาก ความไม่ผอใจที่ก่อต
