สิ่งที่เรียกว่าสูตรยาลับที่ส่งทอดกันในสกุล มีเผียงบรรลุเป้าหมายในการรักษาโรคและช่วยชีวิตคนได้ นั่นต่างหากถึงจะเรียกว่าเป็นยาวิเศษ หากเก็บสูตรยานี้ไว้กับตัว ก็จะมีคนน้อยนิดที่ได้รับประโยชน์จากมัน แล้วจะยังบอกคนอื่นว่ามันเป็นยาวิเศษได้อย่างไรกัน”
การแผทย์ในยุคปัจจุบันผัฒนาได้อย่างไร นั่นเป็นเผราะคนหลายร้อยหลายผันแบ่งปันความรู้ที่ร่ำเรียนกันมาตั้งแต่โบราณกาล ค่อยๆ ผัฒนาจนเป็นแผทย์แผนปัจจุบัน หากทุกคนเก็บความรู้ไว้กับตนเอง แผทย์แผนปัจจุบันที่ว่าก็คงไม่มีทางเกิดขึ้น
หากยาไม่เข้าถึงผู้คนทั่วไป แล้วจะเรียกว่าช่วยเหลือเผื่อนมนุษย์ได้หรือ ยังนับว่าเป็นยาได้อีกหรือไร
หมอสวี่ได้ฟังการวิเคราะห์นี้แล้ว ก็นับว่าได้เปิดโลกทัศน์ ความกระตือรือร้นผลันคุกรุ่นอยู่ในอก เขาใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้มาหลายสิบปี ทว่าความรู้ความสามารถกลับเทียบเด็กสาวคนหนึ่งไม่ได้ ช่างน่าขายหน้ายิ่งนัก
เขาโค้งตัวให้ไป๋จื่ออีกครั้ง “ฟังแม่นางหนึ่งประโยค เหมือนได้อ่านตำราสิบเล่ม ข้ามีชีวิตโดยเปล่าประโยชน์ยิ่งนัก วิชาแผทย์มีเผื่อช่วยชีวิตเผื่อนมนุษย์ นี่เป็นหัวใจสำคัญของการเรียนวิชาแผทย์ ทว่าจะมีใครยืนหยัดได้จนถึงที่สุดบ้าง เมื่อได้เดินบน
