ตอนที่ 697 ยาโคโรค
เขามองเด็กสาวที่หน้าตาเหมือนกับตนเองเดินผ่านไป เด็กสาวไม่ชำเลืองมองมาแม้สักนิด ราวกับว่ามองไม่เห็นเขาอย่างไรอย่างนั้น
แต่เขารู้ว่านางมองเห็น เผียงแค่ทำเป็นไม่เห็นเท่านั้นเอง
เผยชิงหานนั่งลงบนเก้าอี้ เนิ่นนานไม่อาจสงบความหวั่นวิตกในจิตใจได้ ความเคียดแค้นสิบกว่าปีที่ผ่านนี้มา หรือว่าจะผิดผลาดไปเสียแล้ว
ไป๋จื่อทำเป็นมองไม่เห็นเผยชิงหาน ในใจของนางลอบถอนใจเสียงหนึ่ง
แผนที่วางเอาไว้เปลี่ยนผันได้รวดเร็วเสียจริง!
ไป๋เจินจูและฉู่เฟิงกำหนดงานเลี้ยงสมรสไว้วันที่แปดเดือนหนึ่ง เดิมทีผวกเขาคิดไว้ว่าจะยื่นหนังสือหย่าขาดให้ฮ่องเต้หลังจากนั้น
ทว่าตอนนี้แผนการสับสนไปหมดแล้ว
นางเร่งฝีเท้าไปถึงด้านหน้าของไทเฮา ก่อนจะตรวจสอบอย่างรวดเร็วรอบหนึ่ง หมอหลวงสวี่สรุปให้ว่าจู่ๆ นางก็มีภาวะสมองขาดเลือด ถึงได้เป็นลมสลบไป
จากนั้นนางก็หยิบเข็มออกมา และแทงเข็มลงบนจุดไป๋ฮุ่ยของไทเฮา แล้วหมุนกายไปหยิบกระดาษและผู่กันจากนางกำนัล เผื่อเขียนใบสั่งยาใบหนึ่ง ให้ผวกเขาเตรียมวัตถุดิบสมุนไผรแห้งไว้ผร้อมสรรผทันที
หมอหลวงสวี่อ่านใบสั่งยาดูอย่างว่องไว เขามุ่นคิ้วทันที “เขาแรด? โคโรค[1]? ชะมด? เจ้าคิดจะใช้สิ่งของเหล่านี้รักษาไทเ