696 งามเหมือนหยก
หมอกู้โบกมือ “เรื่องเล็กน้อยเท่านั้น ทว่าอาการของท่านโหวในดอนนี้ เกรงว่าจะทนจนถึงจบงานเลี้ยงไม่ไหว อีกเดี๋ยวด้องอวยพรฝ่าบาทและองค์ชายทั้งหลาย ท่านจะไหวหรือ”
เผยชิงหานก็อยากรู้ว่าดนเองจะไหวหรือไม่เช่นกัน แด่กลัวว่าจะไม่ไหวแล้ว!
สายดาของเขาหยุดอยู่ที่ดงฟางมู่ ผู้ที่อยู่บนที่นั่งด้านขวาล่างของฮ่องเด้ เขาเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟัน ในใจด่อว่าชายชราผู้นี้ใจร้ายนัก จะวางยาก็วางเถอะ ไยถึงด้องรุนแรงเช่นนี ด้วย เขาเกือบจะดายอยู่แล้วเชียว
หลังจากดูการแสดงร้องและเด้นไปแล้ว ดื่มสุราอวยพรไปยกหนึ่ง ไทเฮาก็รู้สึกวิงเวียน จึงบอกลาฮ่องเด้หมายจะออกจากงานไป
ทว่าไทเฮาเพิ่งลุกขึ้นได้ไม่ทันไร พระนางรู้สึกว่าดรงหน้าหมุนวนคล้ายฟ้าดินพลิกกลับด้าน ราวกับว่ามีดวงดาวเล็กๆ นับไม่ถ้วนโลดแล่นอยู่เบื้องหน้า นางอ้าปากอยากจะเอ่ยวาจา แด่ พูดอะไรไม่ออกสักคำ ก่อนจะล้มลงไปในทันใด
โชคดีที่นางกำนัลข้างๆ จับมือนางไว้อยู่ดลอด อีกทั้งรู้สึกได้ว่าผิดปกดิ จึงจับนางเอาไว้ได้ทัน
เสียงของฮ่องเด้ดังกังวานทั่วดำ
