ว่าเกิดเรื่องที่หมู่บ้านหวงถัว เขาก็คิดแต่จะไปหาเจ้าที่นั่น ทว่าฮูหยินของพวกข้าล้ มป่วยเสียก่อน เขาจึงปลีกตัวไปไม่ได้ ได้แต่ทุกข์ทรมานรอจดหมายของเถ้าแก่เฉินทุกคืนวัน ทุกสามวันจะมีจดหมายมาหนึ่งฉบับ ทว่าก็ได้แต่ผิดหวังทุกครั้งไป หากวันนี้คุณชายเคอไม่ มาบอกข่าวถึงที่ ตอนนี้ก็คงจะยังไม่รู้ว่าเจ้ามาที่เมืองหลวงแล้ว”
ไป๋จื่อมีสีหน้ารู้สึกผิด หลายวันมานี้นางง่วนอยู่กับการรักษาอาการป่วยของตงฟางหว่านเอ๋อร์ ไม่มีกะใจสนเรื่องอื่น เดิมทีนางคิดเอาไว้ว่าจะไปเยี่ยมเสียนเอ๋อร์ด้วย ทว่าตอนนี้ก ก็ยังไม่ได้ไปเช่นกัน
“พี่ใหญ่เมิ่ง เป็นข้าไม่ดีเอง ข้าควรจะไปพบท่านตั้งนานแล้ว”
เมิ่งหนานถอนใจเสียงหนึ่ง ก่อนจะยิ้มว่า “ช่างเถอะ เจ้าไม่ไปพบข้าก็ย่อมต้องมีเหตุผลของเจ้า ข้าไม่กล่าวโทษเจ้าหรอก แต่วันนี้เจ้าต้องให้ข้าอยู่กินมื้อเย็นด้วย หากเจ้าไม่ทำเช ช่นนั้น ข้าจะไม่ยอมไปไหนเชียว”
……….
ตอนที่ 6
