จื่อก็มาที่เมืองหลวงเช่นกัน ทั้งยังได้พักอยู่ในคฤหาสน์ตงฟาง นางจะอยากทำอะไรได้เล่า หากอยากรักษาตำแหน่งคุณหนูสกุลใหญ่เอา าไว้ นางจะต้องคิดหาวิธีกำจัดไป๋จื่อแน่ ไม่เช่นนั้นฐานะของนางก็สุ่มเสี่ยงถูกเปิดเผยได้ทุกเมื่อ”
จ้าวหลานพยักหน้าหงึกหงัก “ใช่ ครอบครัวของเจ้าใหญ่ร้ายการยิ่งนัก แม้แต่น้องชายและแม่แท้ๆ ของตนเองก็ลงมือได้ลงคอ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงจื่อเอ๋อร์ที่อาจจะคุกคามพวกเขาได้ในอนาคต ต้องเป็นพวกเขาแน่ พวกเขาเป็นคนทำแน่นอน”
หูเฟิงกล่าวกับตงฟางมู่ว่า “ท่านอาจารย์ อย่าได้แพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป ข้าจะไปที่เรือนรับแขกของสกุลเผยก่อน ครอบครัวของเจ้าใหญ่พักอยู่ที่นั่นขอรับ”
ตงฟางมู่พยักหน้า “ได้ ข้าจะไปกับเจ้าด้วย”
ชายหนุ่มไม่ได้อิดออด เดินทางไปยังเรือนรับแขกสกุลเผยร่วมกับตงฟางมู่ในทันที
…
เจ้าใหญ่ไป๋และไป๋ต้าเป่ากลับไปที่เรือนรับแขกสกุลเผย หลิวซื่อเตรียมอาหารเลิศรสให้พวกเขาเต็มโต๊ะ ครั้นทั้งสองคนกลับมา นางก็ก้าวเข้าไปเอ่ยถามทันทีว่า “เป็นอย่างไรบ้าง”
“เรียบร้อยแล้ว มีข้าเจ้าใหญ่ไป๋ออกโรง จะมีอะไรไม่สำเร็จไปได้เล่า” เจ้าใหญ่เอ่ยอย่างลำพองใจ
ส่วนไป๋ต้าเป่ายังคงสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว เห็นอาหารเต็มโต๊ะก็ไม่รู้
