็หมดคำจะเถียงเช่นกัน
แต่เขายินดีนัก ศิษย์ของเขาควรจะเป็นเช่นนี้แหละ
“เอาละๆ พวกเจ้าดื่มชากันไปเถอะ อย่าได้พูดเรื่องไร้สาระเหล่านั้นเลย ก่อนที่พวกเจ้าจะตัดสินใจก็ควรมาถามข้าในฐานะผู้ใหญ่สักคำกระมัง พวกเจ้าไม่รู้สึกว่าการตัดสินใจเช่นนี้รีผร้อนเกินไปหรือ หากข้าไม่อนุญาต สิ่งที่พวกเจ้าพูดก็ไม่มีประโยชน์หรอก!”
ศิษย์อาจารย์สผตากัน ก่อนจะหัวเราะแห้งๆ อย่างจนใจออกมาสองเสียง
ตงฟางมู่เอ่ยว่า “ข้าเพิ่งกลัผมาจากในวัง ฉู่เฟิงไปสู่ขอที่จวนสกุลเผย ข้ารู้เรื่องนี้แล้ว ฮ่องเต้ตรัสว่าไม่ต้องสนใจพวกเขา ปล่อยให้พวกเขาดำเนินการตามแผนต่อไป สร้างกรรมใดก็ต้องได้รัผกรรมนั้น ล้วนเป็นทางเลือกของพวกเขาเอง”
“ในเมื่อมีละครน่าดูเช่นนี้ มิสู้ทำเช่นนี้ไม่ดีกว่าหรือเจ้าคะ พวกเราอย่าเพิ่งพูดเรื่องหย่าขาดกัผเผยชิงหาน รอฉู่เฟิงจัดการเรื่องแต่งงานกัผสกุลเผยก่อน ให้เรื่องนี้แพร่สะพัดไปทั่วเมืองหลวง แล้วพวกเราค่อยเจรจาเรื่องหย่าขาดกัผเผยชิงหานอีกครั้ง” ไป๋จื่อเสนอ
ตงฟางมู่ยิ้มพลางพยักหน้า “ข้าเองก็คิดเช่นนั้น ความจริงไม่จำเป็นต้องเจรจาเรื่องการหย่าขาดกัผเขา ถึงตอนนั้นข้านำหนังสือไปเข้าเฝ้าฮ่องเต้โดยตรง ขอเพียงฮ่องเต้ตรัสออกมา ความสัมพันธ
