ใต้หล้า แต่ตอนนี้ท่านบอกว่าจิ้นอ๋องอยู่คนละเส้นทางเดียวกันกับพวกเรา ข้าไม่เข้าใจ”
เมื่อเผยชิงหานได้ยินดังนั้นก็ขมวดคิ้วทันที เขาถลึงตามองเซียงอี๋เหนียงด้วยความไม่พอใจอย่างมาก กล่าวโทษที่นางปากมากยิ่งนัก
เซียงอี๋เหนียงยิ้มขื่น ในใจชิงชังไป๋เจินจูยิ่ง นางเด็กน่าตายผู้นี้จะพูดก็พูด จะถามก็ถาม เหตุใดต้องพาดพิงนางด้วย
“ต่อไปจิ้นอ๋องจะได้เป็นฮ่องเต้หรือไม่ ตอนนี้ยังไม่ได้ตัดสิน ทว่าตอนนี้เซียวอ๋องกำอำนาจมากมายอยู่ในราชสำนัก ทั้งยังมีขุนนางใหญ่หลายคนคอยสนับนสนุน หากเขาได้รับการสนับสนุนของตงฟางมู่ เขาก็ไม่ต้องกลัวจิ้นอ๋องแล้ว” เผยชิงหานกล่าว
ไป๋เจินจูรีบเอ่ย “ตงฟางมู่เป็นอาจารย์ของจิ้นอ๋อง เขาจะช่วยเซียวอ๋อง แต่ไม่ช่วยจิ้นอ๋องได้อย่างไร”
เผยชิงหานพูดว่า “เรื่องนี้จึงเกี่ยวข้องกับเจ้า เจ้าเป็นหลานสาวของตงฟางมู่ เทียบระหว่างศิษย์และหลานสาวเพียงคนเดียว ใครสำคัญกว่ากันเล่า”
นางเข้าใจแล้ว ทว่าครั้นคิดถึงท่าทีของตงฟางมู่ นางก็ไม่แน่ใจความคิดของตงฟางมู่ ว่าแท้จริงแล้วใครสำคัญกว่ากัน
หัวใจของไป๋เจินจูพลันเกิดความรู้สึกต่อต้านมากมาย นางรู้ว่านี่หมายถึงอะไร หูเฟิงอยู่ในใจของนางเสมอมา การแต่งงานให้หู
