“ได้ยินมาเช่นกันพ่ะย่ะค่ะ ว่ากันว่าเป็นเด็กหญิงเมื่อสิบสามปีก่อน ตอนนั้นพูดกันว่านางตายไปแล้ว ไยตอนนี้ถึงมีชีวิตอยู่กัน”
ซูฉุนแค่นหัวเราะเสียงเย็น “เรื่องคาวๆ เช่นนี้ พูดไปพูดมาก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าพูดเท่าไร ทว่าเรื่องเหล่านั้นไม่สำคัญ ที่สำคัญก็คือหญิงสาวคนนี้กลับมาแล้ว นางถือว่าเป็นหลานสาวของตงฟางมู่ คู่หมั้นของฉู่เยี่ยน ตงฟางมู่เป็นคนเช่นไร เจ้าคงจะรู้ดีกระมัง”
“เสด็จแม่โปรดพูดตามตรง” ฉู่เฟิงไม่ค่อยเข้าใจนัก
“อิทธิพลของตงฟางมู่ในราชสำนักนั้น สามารถพูดได้แค่ว่าย่ำเท้าเพียงหนึ่ง ก็สามารถสั่นสะเทือนได้ถึงสาม เสด็จพ่อของเจ้าเชื่อใจเขาเป็นอย่างยิ่งเช่นกัน แม้จะพูดว่าพึ่งพาอาศัยเขาก็ไม่เกินไป ตอนนั้นฉู่เยี่ยนถูกส่งไปที่เขาฉีอวิ๋น ถือได้ว่าเขาเลี้ยงดูไท่จื่อ ดังนั้นตงฟางมู่ถึงได้ตกลงหมั้นหมายฉู่เยี่ยนกับเด็กหญิงคนนั้นอย่างลับๆ ได้”
“ขอเพียงเจ้าได้รับการสนับสนุนของตงฟางมู่ ฉู่เยี่ยนก็ไม่มีค่าอะไรแล้ว”
ฉู่เฟิงเข้าใจโดยพลัน “ความหมายของเสด็จแม่ก็คือ ให้ลูกไปตีสนิทกับหญิงสาวนางนั้น หากได้นางมาครอบครอง ก็ถือว่าได้ครองใต้หล้าแล้วใช่หรือไม่”
ซูฉุนพยักหน้า “ถูกต้อง ตงฟางมู่มีบุตรีเพียงคนเดียว เขารักและเอ็นดูนางที่สุด
