บัดนี้หลานสาวกลับมาแล้ว เขาจะไม่รักและเอ็นดูบ้างหรือไร ฝ่าบาทและสกุลเผยไม่มีทางยกเลิกงานมงคล แต่หากหญิงสาวผู้นั้นต้องการยกเลิกเองก็ว่าไปอย่าง”
“เสด็จแม่ปราดเปรื่องนัก ลูกจะจัดการตามนี้พ่ะย่ะค่ะ” ฉูเฟิงเข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว จึงยกนิ้วโป้งให้ผู้เป็นมารดา
ซูฉุนเอ่ยอีกว่า “อย่าได้ทำเรื่องนี้โจ่งแจ้งเกินไปเป็นการดีที่สุด เอาอย่างนี้ วันหน้าข้าจะหาข้ออ้างเชิญหญิงสาวนางนั้นเข้าวัง ถึงตอนนั้นแล้วเจ้าก็ค่อยมาสมทบแล้วกัน”
ฉู่เฟิงยิ้มรับ “เสด็จแม่รอบคอบยิ่ง”
…
“นายใหญ่ อีกสองลี้จะถึงเมืองหลวงแล้วขอรับ” องครักษ์กล่าวกับตงฟางมู่ที่อยู่ข้างในรถม้า
ตงฟางมู่บอกให้รถม้าหยุดก่อน แล้วลอดกายออกมาจากในตัวรถ ต้องการม้าตัวหนึ่งขึ้นขี่ “นั่งรถม้ามาหลายวันแล้ว ควรจะยืดเส้นยืดสายบ้างแล้วเช่นกัน” หากไม่ใช่เพราะไป๋จื่อยืนกราน เขาคงไม่ยอมนั่งรถม้าเช่นนี้แน่ ทว่าอุดอู้อยู่ในรถม้า ไหนเลยจะสบายตัวเท่ากับนั่งอยู่บนหลังม้ากัน
เขาขี่ม้านำหน้ารถม้าของตงฟางหว่านเอ๋อร์ ก่อนจะถามด้านใน “หว่านเอ๋อร์ ข้างหน้านี้เป็นเมืองหลวงแล้ว เจ้ายังไหวหรือไม่”
ตงฟางหว่านเอ๋อร์เลิกม่าน ยิ้มตอบบิดา “ท่านพ่อ ข้ายังไหวเจ้าค่ะ ไยท่านถึงออกไปอีกแล้วเล่า”
ตงฟาง
