่านอ๋องเทพสงคราม อีกทั้งได้รับชัยชนะในสมรภูมิทางตะวันตกเฉียงเหนือด้วย”
เมื่อพูดถึงตรงนี้ เซียงอี๋เหนียงก็ลดระดับเสียงลง เข้าใกล้ที่ข้างหูของไป๋เจินจู “ว่ากันว่าจิ้นอ๋องไม่ได้กลับเมืองหลวงมานานแล้ว เมื่อถึงตอนนั้น ท่านอ๋องต้องคิดหาทางจัดการให้พวกเจ้าสองคนได้พบกันแน่ เจ้าต้องคว้าโอกาสนี้ไว้ให้มั่น แสดงท่าทางดีๆ ต่อหน้าจิ้นอ๋อง เจ้าต้องรู้ไว้ว่าจิ้นอ๋องเป็นโอรสที่ฮ่องเต้โปรดปรานและให้ความสำคัญที่สุด ต่อไปเขาอาจจะสืบทอดตำแหน่งฮ่องเต้ต่อไป หากเจ้าแต่งให้จิ้นอ๋องได้อย่างราบรื่น วันข้างหน้าเจ้าก็อาจจะได้เป็นฮองเฮา มารดาของใต้หล้าเชียวนะ!”
ไป๋เจินจูตกอยู่ในภวังค์ นางอยากให้ชีวิตของตนเองพบจุดพลิกผันครั้งใหญ่มาโดยตลอด แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจุดพลิกผันของชีวิตนี้จะมาถึงจริงๆ ทั้งยังยิ่งใหญ่มาก ยิ่งใหญ่อย่างน่าอัศจรรย์ ยิ่งใหญ่จนแม้แต่นางก็ไม่กล้าเชื่อ
ฮองเฮาของแผ่นดิน มารดาของใต้หล้าหรือ
นี่ช่างเป็นเรื่องที่นางไม่กล้าฝันถึงเลยจริงๆ!
บัดนี้เห็นนางเหม่อลอย เซียงอี๋เหนียงก็ไม่พูดอะไรมากอีก เพียงตบไหล่ของนางเบาๆ แล้วลุกขึ้นพาเผยเซี่ยเฉินออกไป
เพิ่งออกจากเรือนหลานได้ไม่เท่าไร เผยเซี่ยเฉินที่อึดอัดใจอยู่นานก็ทน
