ไม่ไหวอีกแล้ว นางจับแขนของเซียงอี๋เหนียง หัวเราะเยาะเสียงเบาว่า “ดูนางสิเจ้าคะ นางคิดว่าจิ้นอ๋องจะชอบพอนางกระมัง”
“จะชอบพอหรือไม่ไม่ใช่เรื่องสำคัญ สิ่งสำคัญคือการแต่งงานนี้เป็นการตกลงกันระหว่างฮ่องเต้และสกุลตงฟาง ขอเพียงสกุลตงฟางไม่เอ่ยเรื่องถอนหมั้นกับฮ่องเต้ ก็เท่ากับว่าทุกอย่างสำเร็จลุล่วง ตั้งแต่อดีตกาลมา การแต่งงานระหว่างชายหญิงเป็นกำหนดจากพ่อแม่ ต่อให้เป็นองค์ชายก็ไม่มีสิทธิ์เลือกคู่ครองของตนเองหรอก” เซียงอี๋เหนียงกล่าว
เผยเซี่ยเฉินถอนใจเสียงหนึ่ง กล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “น่าเสียดายนัก ยศตำแหน่งที่ดีเช่นนี้ กลับต้องให้สตรีเช่นนางครอบครอง ช่างไม่คู่ควรกับจิ้นอ๋องเสียเลย”
เซียงอี๋เหนียงมองตาขวางใส่บุตรสาว นางไม่สบอารมณ์เช่นกัน “นางเด็กโง่ผู้นี้ พูดจาอะไรของเจ้า ให้นางได้ครอบครอง ย่อมดีกว่าให้ผู้อื่นครอบครองมากโข เจ้าลองคิดดูสิ หากต่อไปนางได้เป็นมารดาของใต้หล้าจริง เจ้าเป็นน้องสาวของนาง ก็เท่ากับได้ยศตำแหน่งสูงตามไปด้วยไม่ใช่หรือ ถึงตอนนั้นแล้ว เจ้าจะเลือกคุณชายผู้สูงส่งในเมืองหลวงคนใดไม่ได้บ้าง”
เบื้องหน้าของเผยเซี่ยเฉินราวกับสว่างจ้าขึ้นมา “ท่านแม่ จริงหรือเจ้าคะ ข้าเลือกเองได้จริงหรือ”
“ย่อ
