ตอนที่ 612 ดาวนำโชค
นางหยุดไปพักหนึ่ง แล้วกล่าวอีกว่า “ถึงแม้ลูกของข้าจะไม่อยู่แล้ว แต่ข้าก็จะนำความตั้งใจของข้าใส่ลงไปในเสื้อผ้าชุดนี้ เมื่อถึงวันที่ข้าต้องจากโลกใบนี้ไป ข้าจะนำเสื้อผ้าเหล่านี้ไปกับข้าด้วย หากได้พบลูกของข้าในปรโลก ไม่ว่านางจะเติบใหญ่เพียงใด ข้าล้วนมีเสื้อผ้าให้นางสวมใส่ ดียิ่งนัก!”
ชุ่ยเอ๋อร์ตาแดง ทว่าไป๋จื่อกลับน้ำตานองหน้า
นางลอบเช็ดน้ำตาที่หางตาทิ้งไป พลางลอบสาบานอยู่ในใจ ว่าหากนางเป็นเด็กคนนั้น นางจะต้องสวมเสื้อผ้าชุดนี้อย่างแน่นอน เพื่อขจัดความทุกข์ตรมในรอยยิ้มของฮูหยินผู้นี้ นางจะทำให้มารดาที่แท้จริงผู้นี้มีความสุขเสียที
“ข้าว่าหากบุตรสาวของท่านรู้ว่าท่านรักนางมากถึงเพียงนี้ นางจะต้องดีใจมากแน่นอนขอรับ”
ตงฟางหว่านเอ๋อร์ยิ้มจาง นิ้วมือประคองเข็มเล่มบาง บรรจงปักลายดอกเหมยทีละฝีเข็ม
แม้นางจะไม่รู้ว่าเมื่อสิบสามปีก่อนเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่นางรู้ว่าสตรีตรงหน้าผู้นี้รักลูกมาก และคิดว่าลูกของตนเองตายไปแล้ว
แต่ความเป็นจริงอาจจะยังไม่ตายก็ได้
จู่ๆ ไป๋จื่อก็ถามชุ่ยเอ๋อร์ว่า “วันนี้เป็นวันที่เท่าไรหรือ”
“วันนี้เป็นวันที่สิบสาม อีกสิบกว่าวันก็ปีใหม่แล้ว เจ
