ตอนที่ 608 บังเอิญ?
ในโถงใหญ่จุดตะเกียงสว่างโร่ บุรุษสวมชุดสีเขียวเข้มผู้หนึ่งนั่งอยู่ตรงเก้าอี้ประธาน เห็นได้ชัดว่าเขารอมานานแล้ว สีหน้าเหนื่อยล้าเป็นอย่างมาก ขณะนี้เขากำลังหลับตางีบหลับ ครั้นได้ยินเสียงฝีเท้า เขาก็พลันลืมตาขึ้นมาทันที
ดวงตาคู่นั้นของเขาทำให้หัวใจของไป๋จื่อกระตุกวูบ เพราะมันเหมือนกับดวงตาของฮูหยินผู้นั้น ที่นางได้เห็นเมื่อตอนกลางวันมากทีเดียว รวมถึงเหมือนกับดวงตาของนางเองด้วย
ตงฟางมู่เห็นเด็กหนุ่มเบื้องหน้าแล้วก็ตะลึงงันไป ดวงตาคู่นี้เหมือนกับหว่านเอ๋อร์จริงๆ หากไม่ใช่เด็กผู้ชาย เขาต้องสงสัยว่าเด็กคนนี้เป็นเด็กคนเดียวกับในปีนั้นแน่ๆ
ชุ่ยเอ๋อร์กล่าวกับไป๋จื่อว่า “หมอไป๋ ท่านนี้คือนายใหญ่ของพวกข้า”
ไป๋จื่อประสานมือคารวะตงฟางมู่ “คารวะใต้เท้าตงฟาง”
ตงฟางมู่โบกมือ “ข้าไม่ใช่ขุนนางในราชสำนักแล้ว ไม่จำเป็นต้องเรียกข้าว่าใต้เท้าหรอก เรียกข้าว่านายใหญ่ตงฟางก็พอแล้ว” หากมีเด็กสักคนเรียกเขาว่าท่านตาก็คงจะดี
เมื่อได้ยินเช่นนั้น ไป๋จื่อก็รับคำทันที
“เจ้ามีนามว่าอะไร บ้านอยู่ที่ใด แล้วมีใครในครอบครัวบ้าง ปีนี้อายุเท่าไรแล้ว” ตงฟางมู่ถามยาวเหยียด
นางเดาได้ว่าเขาจะถาม เหมือนกับตอนที่น