างพบฮูหยินผู้นั้นเป็นครั้งแรก ถึงอย่างไรเสียก็มีคนที่หน้าตาคล้ายคลึงกันโผล่ออกมา จะมีปฏิกิริยาเช่นนี้ย่อมไม่แปลก
ไป๋จื่อตอบคำถามเขาทีละคำถาม
ตงฟางมู่ประหลาดใจอยู่บ้าง “เจ้าอายุสิบสามเช่นกันหรือ เพิ่งอายุสิบสามปีเต็มใช่หรือไม่”
“ขอรับ เกิดเดือนเก้า” ไป๋จื่อพยักหน้า
ตงฟางมู่ถอนใจออกมาเสียงหนึ่ง “หากเด็กคนนั้นยังมีชีวิตอยู่ ก็คงอายุเท่ากับเจ้านี่แหละ”
ไป๋จื่อฉงนนัก “เด็กคนนั้นที่พวกท่านพูดถึง เป็นหญิงหรือชายหรือขอรับ”
จากนั้นตงฟางมู่ก็มองนางครั้งหนึ่ง “เป็นเด็กผู้หญิง เกิดวันที่ยี่สิบเอ็ด เดือนแปด แก่เดือนกว่าเจ้าหนึ่งเดือน”
จู่ๆ ไป๋จื่อก็เริ่มหัวใจเต้นแรง นางนึกถึงคำพูดของจ้าวหลานโดยพลัน จ้าวหลานบอกว่ายามที่เก็บนางได้ นางยังเป็นเด็กทารกอายุไม่ถึงขวบปี ขณะนั้นเป็นช่วงต้นเดือนเก้า ก็หมายความว่าวันเกิดที่แท้จริงของนาง ความจริงแล้วตรงกับเดือนแปด เด็กหญิง อายุเท่ากัน ดวงตาเหมือนกันอย่างกับแกะ บนโลกนี้ยังมีเรื่องบังเอิญเช่นนี้อยู่หรือ
ไป๋จื่ออยากถามเขา ว่าเหตุใดเด็กคนนั้นถึงหายไป นางอยากถามมาก ทว่ายังไม่ทันได้เอ่ยปาก นายใหญ่ตงฟางก็ถามนางเสียก่อน “ข้าได้ยินชุ่ยเอ๋อร์บอกว่า เจ้าจับชีพจรให้บุตรสาวขอ
