่” โจวกังรีบถาม
“พวกเขาล้วนสบายดี ครั้งนี้ลำบากจื่อยาโถวแล้ว หากไม่ได้นาง เกรงว่าพวกข้าคงจะตายอยู่ในเงื้อมือของคนเลวพวกนั้นไปแล้ว” อู๋เจียงกล่าว
หูเฟิงพยักหน้า ก่อนจะยื่นมือไปตบบ่าอู๋เจียงเบาๆ “เจ้ารักษาตัวให้ดีเถอะ” จากนั้นเขาก็ส่งสายตาให้โจวกัง
โจวกังรู้กัน เขารีบหยิบเงินตำลึงออกมาสองก้อน แล้วยัดใส่มือของอู๋เจียง “นำเงินนี้ไปซื้อเสื้อผ้าและเสบียงอาหาร ผ่านฤดูหนาวนี้ไปให้ได้ก่อนค่อยว่ากล่าว”
อู๋เจียงรีบพยักหน้าขอบคุณ ในใจรู้สึกขมขื่นยิ่งนัก เดิมทีเขากำลังมีชีวิตที่ดีอยู่แท้ๆ แต่หายนะที่มาเยือนอย่างกะทันหันก็ทำให้เขากลายเป็นเช่นนี้จนได้
เขาเกลียดแค้นยิ่งนักที่สวรรค์หาได้มีตา แม้แต่เทวดาก็ไม่ประทานความเมตตาให้
ครั้นออกจากโถงสมุนไพรแล้ว โจวกังก็ถามหูเฟิงว่า “ท่านอ๋อง ตอนนี้จะทำเช่นไรดีขอรับ”
หูเฟิงลอบถอนใจ เขาเงียบอยู่เนิ่นนาน ก่อนที่จะพูดขึ้นในที่สุด “กลับค่ายทหารก่อน ทิ้งทหารไว้คุ้มกันเมืองชิงหยวนและหมู่บ้านหวงถัวด้วย เมื่อมีข่าวคราวอะไรก็ให้พวกเขาไปรายงานพวกเราที่ค่ายทหาร”
……….
ตอนที่ 606 ตามหมอยามวิกาล
เขาฉีอวิ๋น
ชุ่ยเอ๋อร์นำคนเสาะหาตามโรงเตี๊ยมต่างๆ ในเมือง จนสุดท้ายก็พบไป๋จื่อ