ตอนที่ 599 ไม่มียาใดรักษาได้
ตอนนี้ชุ่ยเอ๋อร์ลนลานมาก หากต้องรอหมอมาถึง ก็ไม่รู้ว่าต้องรอถึงเมื่อใด ในเมื่อคนผู้นี้บอกว่าจะจับเพียงชีพจร เช่นนั้นก็ให้เขาทำเถอะ ฮูหยินไม่มีทางเป็นอะไรเช่นที่เขาพูด เขาอาจจะเป็นหมอจริงๆ ก็ได้
ชุ่ยเอ๋อร์พยักหน้า ไป๋จื่อรีบก้าวเข้าไปจับชีพจรของฮูหยินผู้นั้นดู ยิ่งฟังชีพจรนานเท่าไร นางก็ยิ่งขมวดคิ้วแน่นขึ้นเท่านั้น
เมื่อนางชักมือกลับ ชุ่ยเอ๋อร์ก็ถามทันที “เป็นอย่างไรบ้าง”
“ดูท่าทางฮูหยินจะป่วยมานานแล้ว” ไป๋จื่อกล่าว
ชุ่ยเอ๋อร์พลันพยักหน้า “นางป่วยมานานแล้วจริงๆ เหตุใดนางถึงเป็นลมสลบไปเช่นนี้”
ไป๋จื่อถอนใจเสียงหนึ่ง “ชีพจรของนางแปลกมาก เดี๋ยวเร็วเดี๋ยวช้า ผิดปกติยิ่งนัก เลือดลมขาดห้วงอย่างหนัก ดูแล้วแม้จะเหมือนอาการป่วย แต่ความจริงแล้วนางไม่ได้ป่วยจริงๆ”
“เจ้าพูดให้ชัดเจนหน่อยได้หรือไม่” ชุ่ยเอ๋อร์ไม่เข้าใจ
“อาการของนางไม่ได้เกิดจากโรค แต่ภายในร่างกายมีบางอย่างที่ไม่ควรมี ทีแรกดูเหมือนอาการป่วยเล็กๆ น้อยๆ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่เมื่อเวลานานวันเข้า มันก็จะกลายเป็นโรคร้าย แม้กระทั่งเป็นโรคร้ายที่ไม่มียาใดรักษาได้” ไป๋จื่อกล่าว
ชุ่ยเอ๋อร์ตาแดง เอ่ยเสียงสะอื้น “เจ้า
