ดูซอมซ่อแห่งหนึ่งในเมือง แต่ถึงอย่างไรมันก็มีราคาถูก พวกเขามีเงินเพียงสิบตำลึงเงินเท่านั้น จึงไม่กล้าใช้เงินมือเติบ ประหยัดได้ก็ประหยัดไว้ก่อน
…
ภูเขาฉีอวิ๋น
หลังจากตงฟางหว่านเอ๋อร์กลับมา นางก็ตรงกับไปพักผ่อนที่เรือน ตงฟางมู่เห็นสีหน้านี้ของบุตรีแล้ว เขาก็พลันรู้สึกไม่สบายใจอยากมาก รีบนำตัวชุ่ยเอ๋อร์มาสอบถาม “นางเป็นอะไรไป เหตุใดสีหน้าย่ำแย่ถึงเพียงนั้น”
ชุ่ยเอ๋อร์ตาแดงอีกครั้ง และเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นบนถนนให้เขาฟังเสียรอบหนึ่ง
ตงฟางมู่ได้ยินที่นางเล่าแล้ว ก็พลันตื่นเต้นขึ้นมาทันที ถามว่า “เจ้าบอกว่าหมอหนุ่มพูดว่าอะไรนะ เจ้าพูดอีกรอบสิ พูดให้ละเอียด”
“หมอหนุ่มบอกว่าอาการของฮูหยินไม่ได้เกิดจากโรค แต่เพราะภายในร่างกายมีบางอย่างที่ไม่ควรมี ทีแรกมันอาจจะดูเหมือนอาการเจ็บป่วยเล็กๆ น้อยๆ ราวกับไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่หากนานวันไป มันจะกลายเป็นโรคร้ายที่ไม่มีแม้กระทั่งยาใดจะรักษาได้เจ้าค่ะ” ชุ่ยเอ๋อร์กล่าว
“อาการของฮูหยินไม่ได้เกิดจากรโรค แต่เพราะภายในร่างกายมีบางอย่างที่ไม่ควรมี” ตงฟางมู่พึมพำกับตนเอง
บางอย่างที่ไม่ควรมี มันคืออะไรกัน
หรือที่หว่านเอ๋อร์ร่างกายอ่อนแอมาโดยตลอดในหลายปีมานี้ ไม่ใช่เพรา
