ื่อ “ท่านพูดให้ชัดเจนหน่อยได้หรือไม่”
“เรื่องบางเรื่องไม่จำเป็นต้องพูดให้ชัดเจน ขอเพียงเจ้าบอกข้าเท่านั้น ว่าเจ้ายังอยากไปเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ที่เมืองหลวงอยู่หรือไม่” หลิวซื่อถาม
“แน่นอน แน่นอนว่าข้าอยากไป” ไป๋เจินจูตอบอย่างไม่ลังเลเลยสักนิด
หลิวซื่อยิ้มพอใจ “ตอนนี้เจ้าไปเก็บของที่เรือนเถอะ ไม่สิ ไม่ต้องเก็บอะไรทั้งนั้น ข้าวของในอดีตเหล่านั้นไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป เพราะหลังจากนี้พวกเราจะมีสิ่งที่ดีกว่าแล้ว”
ไป๋เจินจูก็ยังคงไม่เข้าใจ “แต่แม่ของข้าบอกแล้ว นางไม่ให้ข้าไป ป้าสะใภ้ใหญ่ ตอนนี้ท่านคิดจะทำอะไรกันแน่”
“ขาอยู่ที่ตัวเจ้า แม่เจ้าไม่ให้เจ้าไป เจ้าก็จะไม่ไปจริงๆ น่ะหรือ” หลิวซื่อเอ่ยถาม
“ข้าขอบอกเจ้าตามตรงนะ พวกข้าตกลงกับใต้เท้าเผยไว้แล้ว ว่าจะไปพบกันที่ประตูเมืองชิงหยวนเมื่อยามเซิน วันนี้เขาจะพาพวกเราไปเมืองหลวง”
ดวงหน้าของไป๋เจินจูพลันปรากฏความปีติ ก่อนที่นางจะคิดได้ว่าพวกเราที่ป้าสะใภ้ใหญ่กล่าวถึงนี้ รวมพ่อแม่ของนางแล้วใช่หรือไม่
“แล้วท่านพ่อ ท่านแม่ของข้าเล่า หากพวกเขาไม่ยินยอม…”
หลิวซื่อตัดบทเด็กสาวทันควัน “พวกเราที่ข้ากล่าวถึง ไม่มีพ่อแม่ของเจ้ารวมอยู่ด้วย พ่อแม่ของเจ้าไม่ไป มีเพียงแ
