้เท้ากู้คงไม่อยากให้ชื่อเสียงนายอำเภอของท่านเสื่อมเสียเพราะเรื่องพรรค์นี้อย่างแน่นอน ท่านว่าข้าพูดถูกต้องหรือไม่” ไป๋จื่อกล่าว
ต่อให้กู้เฟิงคังจะโมโหกู้ผิงฮุ่ยเพียงใด แต่ถึงอย่างไรนางก็เป็นพี่สาวแท้ๆ ของเขา จะให้เขาออกคำสั่งจับพี่สาวของตนเองหรือ เขาทำเช่นนั้นไม่ลงหรอก
กู้ผิงฮุ่ยเห็นน้องชายลำบากใจ ในใจก็เริ่มลนลานขึ้นมาบ้างแล้ว นางรีบเดินเข้าไปหาไป๋จื่อ ยิ้มพร้อมใบหน้าที่บัดนี้ไม่น่ามองแล้ว “แม่นางไป๋ เรื่องนี้เป็นความผิดของข้าเอง ข้าไม่ควรทำเรื่องโง่เง่าเช่นนี้เลยจริงๆ แม่นางไป๋เป็นหมอ จะต้องเข้าใจความรู้สึกของข้าเป็นแน่ บุตรชายของข้าป่วยหนัก ข้าหมดหนทางแล้วจริงๆ ถึงได้ทำเรื่องโง่ๆ ออกมาได้”
ไป๋จื่อเลิกคิ้ว เอ่ยเสียงดังว่า “บุตรชายของเจ้าป่วย เจ้าก็ดูหมิ่นกฎหมายแล้วหรือนี่ ทั้งยังอาศัยว่าตนมีใต้เท้านายอำเภอเป็นที่พึ่ง วางอำนาจบาตรใหญ่ตามใจชอบ อยากจับใครมารักษาโรคให้บุตรชายก็ทำได้ พี่สาวของนายอำเภอคนหนึ่งกล้าทำเช่นนี้ แล้วใต้หล้านี้จะวุ่นวายได้ถึงเพียงใด จะยังมีกฎหมายใดน่าเชื่อถืออีก”
กู้เฟิงคังเห็นว่าไป๋จื่อพูดมาถึงขั้นนี้แล้ว ในใจพลันเริ่มร้อนรนขึ้นมา เขารีบส่งสายตาไปหาเฉินไท่เหริน ทั้ง
