มากพิธี ข้ากับสหายคนนี้ไม่ได้พบกันมานานแล้ว คราวนี้ข้าจะได้ไปพบนางพอดี ถือว่ายิงธนูดอกเดียวได้นกสองตัว”
เมื่อมีความช่วยเหลือของเมิ่งหนาน สองสามีภรรยาก็ย่อมขอให้เป็นเช่นนั้น ใต้เท้าเคอกล่าวว่า “เช่นนั้นก็ต้องรบกวนคุณชายเมิ่งแล้ว ข้าจะให้ซีเฉิงไปกับท่านด้วย”
เมิ่งหนานดีใจเป็นอย่างยิ่ง ในที่สุดก็มีเหตุให้ได้พบหน้านาง ได้ไปยืนอยู่ต่อหน้านางอีกครั้ง คราวนี้เขาจะต้องพานางกลับเมืองหลวงให้ได้
…
ครั้นทราบว่าเมิ่งหนานจะออกจากเมืองหลวง ใต้เท้าเมิ่งและสวี่ซื่อไม่ค่อยพอใจเท่าไรนัก ทว่าได้ยินว่าเพื่อรับบุตรีหัวแก้วหัวแหวนของใต้เท้าเคอกลับมา ทั้งคู่จึงยากจะปฏิเสธ ทำได้เพียงตกลงให้เมิ่งหนานไป
สวี่ซื่อกลัวว่าเมิ่งหนานจะพัวพันกับเด็กสาวสกุลไป๋ไม่เลิกรา นางตัดสินใจส่งข้ารับใช้สองคนไปคุ้มครองเขาด้วย รวมถึงให้ตามไปที่เมืองชิงหยวนด้วยเช่นกัน
สกุลเมิ่งและสกุลเคอส่งคนร่วมขบวนไปด้วยไม่น้อย ทั้งสองฝ่ายรวมกันแล้วจึงกลายเป็นการเดินทางครั้งใหญ่ เช่นนี้ก็ดีเหมือนกัน ไม่จำเป็นต้องกลับว่าจะพบโจรป่ากลางทางแล้ว
…
ระหว่างทาง พวกเขาเร่งเดินทางโดยไม่สนใจเดือนและตะวัน เมิ่งหนานร้อนใจอยากพบไป๋จื่อ เคอซีเฉิงก็ร้อนใจอยากรับน้อ
