ันหน้าไปถามจ้าวซู่เอ๋อว่า “แท้จริงแล้วเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่ พวกเขาเป็นใคร”
จ้าวซู่เอ๋อก็มีสีหน้างุนงงเช่นกัน “ข้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน นางมาถึงก็เอาแต่ต่อว่าข้า บอกว่าตุ๊กตาผ้าที่ข้าขายให้นางมีปัญหา ข้าถามนางอย่างไรนางก็ไม่ยอมบอก หมายจะอ้าปากต่อว่าอย่างเดียว มีแต่วาจาหยาบคายทั้งสิ้น”
ตุ๊กตาผ้ามีปัญหา? ตุ๊กตาผ้าแค่ตัวเดียวจะมีปัญหาอะไรได้ สตรีนางนี้มาหาเรื่องชัดๆ
“ไม่เป็นไรนะเจ้าคะ ข้าอยู่ตรงนี้แล้ว” ไป๋จื่อกล่าว
ขณะนี้สตรีและบุรุษคู่นั้นวิวาทกันเสร็จแล้ว ทั้งคู่หันหน้ามาหาไป๋จื่อ “หมายความว่าร้านนี้เป็นของพวกเจ้าสองคนหรือ”
ไป๋จื่อพยักหน้า “ถูกต้อง ร้านสองร้านนี้เป็นของพวกข้าสองคน เจ้ามีอะไรก็พูดมาตรงๆ เถอะ หากไม่พูดก็ไปเสีย อย่ามาขวางทางพวกข้าทำมาหากิน ไม่เช่นนั้นข้าคงจะต้องฟ้องร้องทางการแล้ว
เมื่อได้ยินว่าไป๋จื่อจะฟ้องร้องทางการ บุรุษผู้นั้นก็กระตุกแขนเสื้อของภรรยา ขยิบตาให้นางอย่างเอาเป็นเอาตาย เป็นการบอกให้นางอย่าเพิ่งพูดอะไร
ทว่าภรรยาของเขากลับทำเป็นเหมือนมองไม่เห็น ทั้งยังขึ้นเสียงพูดว่า “ในเมื่อวันนี้ข้ามาที่นี่แล้ว ข้าย่อมมีเรื่องอยากพูดแน่นอน ตุ๊กตาผ้าที่พวกเจ้าขายมีปัญหา แ
