่ใจเรื่องนี้นะเจ้าคะ ถึงแม้จะทำการค้าขายต่อไปไม่ได้ ก็อย่าได้จ่ายเงินชดเชยให้นางเด็ดขาด”
จ้าวซู่เอ๋อพยักหน้า “ข้าเข้าใจแล้ว”
คนที่มุงดูอยู่ข้างนอกบ้างก็แยกย้ายไปแล้ว บ้างก็ว่างไม่มีอะไรทำ จึงรอสตรีนางนั้นนำหลักฐานมาที่นี่ ติดตามความคึกคักนี้ต่อไป
หลังจากนั้นประมาณครึ่งชั่วยาม หูจิ่วเม่ยและบุรุษของนางก็กลับมาจริงๆ ฝ่ายบุรุษแบกแม่นางน้อยอายุประมาณห้าหกปีเอาไว้คนหนึ่ง ขณะนี้นางกำลังสลบไสลพร้อมใบหน้าซีดเผือด ส่วนในมือของหูจิ่วเม่ยถือตุ๊กตาผ้าตัวหนึ่ง เป็นตุ๊กตาผ้าของร้านจ้าวซู่เอ๋อนั่นเอง
หูจิ่วเม่ยเดินมาถึงหน้าร้าน ก่อนจะโยนตุ๊กตาในมือลงตรงหน้าไป๋จื่อ “เจ้าดูสิ นี่ใช่ของของร้านเจ้าหรือไม่”
