กับเหล่าขุนนางที่ตำหนักเจาเหอถูกเชิญมาที่ห้องทรงอักษรแล้ว
นี่ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นและกังวลใจอยู่ในคราวเดียวกัน
ของขวัญเพิ่งจะออกจากมือไป หรือว่าไทเฮาจะกล่าวชมเชยเขาต่อหน้าฮ่องเต้แล้ว ฮ่องเต้คิดจะเลื่อนตำแหน่งให้เขาแล้วหรือนี่ ช่างรวดเร็วทันใจยิ่งนัก เร็วเสียจนเหมือนฝันไป ไม่สมจริงแม้เพียงสักนิด
……….
ตอนที่ 546 ที่มาของพู่หยก (1)
“ฮ่องเต้เสด็จ!” เสียงเล็กแหลมของขันทีดังขึ้นจากข้างนอก ชางซูหังถึงได้รีบคุกเข่าลง
เขาหมอบลงกับพื้น ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองผู้ปกครองแผ่นดินโดยตรง เห็นเพียงฉลองพระบาทหรูหราปักลายคู่หนึ่งเดินผ่านไป
“เจ้าคือเจ้าเมืองตงหยางหรือ” ฮ่องเต้ประทับลงที่ด้านหลังโต๊ะทรงอักษร ขมวดคิ้วเพ่งมองชางซูหังด้วยสายตาเย็นชา
ชางซูหังยังคงหมอบอยู่กับพื้น หากฮ่องเต้ไม่ทรงสั่ง เขาย่อมไม่กล้าขยับเขยื้อน “ทูลฝ่าบาท กระหม่อมชางซูหังพ่ะย่ะค่ะ”
“เงยหน้าขึ้น!”
ชางซูหังรีบเงยหน้า ทว่าดวงตายังคงมองที่เบื้องล่าง ไม่กล้ามองฮ่องเต้ซึ่งหน้า
“ดูของสิ่งนี้สิ เจ้ารู้จักมันหรือไม่” ครั้นฮ่องเต้กล่าวจบ ขันทีก็รีบนำกล่องกำมะหยี่มาวางลงตรงหน้าชางซูหัง “ใต้เท้าชาง เชิญดู”
นี่ไม่ใช่ของขวัญวันเฉลิมพระชนม์ที่เขาถวายแก่ไทเฮาหรอก
