้นพวกเราหารือกับอาสะใภ้หน่อยเถอะ ว่าจะขอยืมข้าวมาใช้กินช่วงฤดูหนาวได้หรือไม่ อาสะใภ้เป็นคนใจกว้าง จะต้องไม่คิดเล็กคิดน้อยกับพวกเราแน่นอน ต่อไปเมื่อข้าได้เป็นขุนนางแล้ว ข้าต้องตอบแทนอาสะใภ้เป็นอันดับแรกแน่”
วุ่นวายอยู่ตั้งนาน สุดท้ายการยืมข้าวต่างหากถึงเป็นประเด็นสำคัญ
จางซื่อก้มหน้าทำงานต่อไป ไม่เงยหน้ามองสองแม่ลูกเลยสักนิด ก่อนจะกล่าวเสียงเบาว่า “พวกข้าก็ไม่มีเสบียงอาหารแล้วเช่นกัน พรุ่งนี้จะกินอะไรยังเป็นปัญหาของพวกข้าอยู่เลย และไม่รู้เช่นกันว่าพรุ่งนี้ส่งงานปักลายแล้วจะได้เงินเลยหรือไม่ ทีแรกตกลงกันไว้ว่าสิ้นเดือนถึงจะคิดบัญชีได้ วันนี้ก็ยังห่างจากสิ้นเดือนอีกตั้งสิบวัน”
นางแค่นหัวเราะอยู่ในใจ ไป๋เสี่ยวเฟิงจะเป็นขุนนางเนี่ยนะ? คนที่แม้แต่การสอบระดับตำบลยังเข้าร่วมไม่ได้ ยังหวังว่าจะได้เป็นขุนนางอีกหรือนี่ บรรดาข้าราชการในวังขาดคนเช่นเขาหรือไร
อีกอย่าง คนอย่างเจ้าใหญ่ หลิวกว้าหัว และหญิงชราจะสั่งสอนให้ลูกหลานรู้จักบุญคุณ รวมถึงตอบแทนบุญคุณได้หรือ ไม่แก้แค้นเอาคืนด้วยความโกรธเคืองก็นับว่าไม่เลวแล้ว
ไม่ว่าต่อไปเขาจะได้เป็นขุนนางหรือไม่ นางก็ไม่หวังทั้งสิ้น แม้กระทั่งหวังไม่ได้ด้วยซ้ำไป
ใบห
