” ไป๋จื่อชี้ที่ว่างข้างเตาผิง บ่งบอกให้พวกเขานั่งลงผิงไฟ
ทั้งสองคนรู้สึกหนาวจนทนไม่ไหว ครั้นเห็นว่ามีไฟก็รีบยื่นมือไปผิง
จางซื่อกล่าวกับไป๋จื่อว่า “อาจื่อ พวกข้าอยากซื้อข้าวจากเจ้าสักหน่อย”
ไป๋จื่อเลิกคิ้ว “หลายวันก่อนเพิ่งมาซื้อไปไม่ใช่หรือ ผ่านไปไม่นานเท่าไรก็กินหมดแล้วหรือนี่” ครั้งก่อนพวกเขาซื้อข้าวไปไม่น้อย ตามหลักแล้วน่าจะพอให้ครอบครัวของพวกเขาสี่คนผ่านฤดูหนาวไปได้
……….
ตอนที่ 534 ซื้อข้าว
จางซื่อถอนใจ ก่อนจะถลึงตามองเจ้ารองที่อยู่ข้างๆ “เดิมทีก็พอให้พวกข้ากินอยู่หรอก แต่บ้านใหญ่เหมือนกับโจรก็ไม่ปาน ทุกครั้งที่หุงข้าว พวกเขาก็จะมาขโมยไป นิสัยเช่นนั้นของเจ้าใหญ่ พวกข้าสู้ไม่ได้โดยสิ้นเชิง บวกกับความสามารถเล่นแง่วางเล่ห์กลของหลิวกว้าหัว พวกข้าจึง…ต่อมาเจ้ารองทนพวกเขาไม่ไหวแล้วจริงๆ จึงแบ่งเสบียงอาหารของพวกข้าให้พวกเขาไปครึ่งหนึ่ง”
ครั้นพูดถึงตรงนี้แล้วนางก็พลันโมโหขึ้นมา เพราะสามีตนแบ่งเสบียงอาหารให้ผู้อื่นไปครึ่งหนึ่ง โดยที่ไม่มาหารือกับนางเลยด้วยซ้ำ
จางซื่อใช้แววตาอันคมปลาบมองเจ้ารอง แล้วพูดต่ออีกว่า “เดิมทีเสบียงอาหารเหลืออยู่ครึ่งหนึ่ง พวกข้ากินอย่างประหยัดสักหน่อย ก็พอประทังชีวิตต่อไ
