เขาก็เริ่มเรียนรู้การบังคับรถม้า ทุกครั้งที่สำนักศึกษาปิดการเรียนการสอน เขาก็จะขอเป็นสารถีของไป๋จื่อและซู่เอ๋อเอง พาพวกนางไปนู่นมานี่
หลังออกจากหน่วยไปรษณีย์ สีหน้าของไป๋จื่อและซู่เอ๋อไม่ค่อยสู้ดีนัก ทั้งสองคนเอาแต่นั่งกลัดกลุ้มไม่เอ่ยวาจาอยู่ในตัวรถ
เสี่ยวเฟิงเอ่ยว่า “มิสู้พวกเราไปโรงน้ำชาดีกว่า คนที่นั่นรู้ข่าวสารรวดเร็ว อาจจะได้สอบถามข่าวคราวที่สนามรบได้บ้างก็เป็นได้”
……….
ตอนที่ 532 สืบถามที่โรงน้ำชา
ไป๋จื่อตาเป็นประกาย จริงด้วย ไยนางคิดไม่ถึงกัน ก่อนหน้านี้พวกเขาก็เคยได้ยินเรื่องราวกับเซียวอ๋องจากที่โรงน้ำชา ไม่แน่ว่าอาจจะได้ยินเรื่องที่เกี่ยวกับสงครามทางชายแดนก็เป็นได้
ทั้งสามคนปรี่ไปยังโรงน้ำชา วันนี้อากาศหนาวเย็น กิจการในโรงน้ำชาจึงดีเป็นพิเศษ แทบจะถูกจับจองทุกที่นั่งเลยก็ว่าได้
พนักงานจัดการพาพวกนางไปยังโต๊ะตัวใหญ่ที่สุด ซึ่งมีคนสองคนนั่งอยู่ก่อนแล้ว
สองคนนั้นเป็นบุรุษอายุสี่สิบต้นๆ ท่าทางจิตใจดีทีเดียว ครั้นเห็นพวกนางหนาวจนหน้าแดง อีกทั้งพนักงานก็ไม่ได้ยกชามาในทันที จึงเร่งแบ่งชาร้อนของตนเองให้พวกนางก่อนสองถ้วย
ไป๋จื่อกล่าวขอบคุณไม่ขาดปาก บัดนี้บุรุษบนเวทีกำลังเล่าเรื่องร
