็นคำพูดนี้ในที่สุด
หลินหยางกำลังตรวจสอบอุปกรณ์ที่เชื่อมกับร่างกายของไป๋จื่อเหล่านั้น อาการโดยทั่วไปล้วนเป็นปกติ ไป๋จื่อในตอนนี้นอกจากอ่อนแรงแล้ว ก็ไม่แตกต่างอะไรจากคนทั่วไปเลย
เขาได้ยินไป๋จื่อบอกให้ผู้หญิงคนนั้นไสหัวไป แต่เธอกลับยังยืนอยู่ข้างเตียงเหมือนกับภูเขาก้อนหนึ่ง ไม่ขยับตัวสักนิด
……….
ตอนที่ 516 หมู่เมฆเคลื่อนคล้อย เห็นแสงจันทร์อีกครั้ง
หลินหยางกดปุ่มสีแดงบนหัวเตียงทันที สามวินาทีหลังจากนั้นก็มีพนักงานรักษาความปลอดภัยสวมเครื่องแบบเดินเข้ามาในห้องผู้ป่วย ก่อนจะไล่พ่อแม่แท้ๆ ที่ว่าของไป๋จื่อให้ออกไปจากห้องตามคำสั่งของหลินหยาง ทั้งยังเพิ่มชื่อพวกเขาเข้าไปในแบล็กลิสต์ ไม่อนุญาตให้เหยียบเข้ามาในอาคารหลังนี้อีก
“ไป๋จื่อ คุณรู้สึกยังไงบ้าง ลืมตามามองผมหน่อยเถอะ” เสียงของหลินหยางคล้ายกับเสียงสะอื้นอยู่บ้าง ขอบตาแดงก่ำ เขาไม่อยากให้ไป๋จื่อเห็นว่าเขาร้องไห้ ตอนที่น้ำตาไหลลงมา เขาก็รีบเช็ดมันออกอย่างรวดเร็ว
ในที่สุดไป๋จื่อก็ลืมตา ตรงหน้าของเธอคือหลินหยางที่ดีใจจนแทบคลั่ง แต่หัวใจของเธอกลับจนใจเป็นอย่างยิ่ง เธอกลับมาที่นี่แค่ช่วงสั้นๆ หรือว่ายังต้องกลับไปที่นั่นอีก
เธอควรจะพูดอะไรกับหลิ