ต้องถอนรากถอนโคนให้หมดสิ้น”
จอมพลหวังนำทัพต่อสู้มาหลายปี เขาจะไม่รู้หลักการนี้ได้อย่างไร แต่น่าเสียดายที่ต้นตอนั่นเป็นคนที่เขาไม่อาจกำจัดได้ตามใจชอบ นอกเสียจากจิ้นอ๋องจะกลับมาได้ ไม่เช่นนั้นทั่วทั้งแผ่นดิน ทั่วทั้งแคว้นฉู่ก็จะไม่มีใครต้านทานได้อีก
เขากล่าวกับไป๋จื่อว่า “แท้จริงเจ้าเป็นใครกันแน่ เหตุใดถึงรู้เรื่องพวกนี้” เขารู้จักนิสัยของหมอทหารเฉินดี นอกจากรักษาโรคและช่วยชีวิตคนแล้ว แต่ไหนแต่ไรมาเขาก็ไม่ชอบสนใจเรื่องอื่น โดยเฉพาะเรื่องการแก่งแย่งชิงดีพรรค์นี้ เขายิ่งไม่สนใจมันเลยสักนิด
“ท่านจอมพล ขอเพียงท่านจำไว้ว่าข้าเป็นคนฝั่งท่าน เรื่องที่ข้าอยากทำกับเรื่องที่ท่านอยากทำ ล้วนเหมือนกันทั้งสิ้น” ไป๋จื่อกล่าว
นางเดินไปข้างหน้าสองก้าว ก่อนจะกดเสียงเบา “ท่านนายพล หากท่านพบมู่หยางแล้ว อย่าได้เรียกเขามาที่นี่เด็ดขาด กระโจมหลังใหญ่ของท่านแห่งนี้มีคนจับจ้องอยู่มากมาย หากเขามาที่นี่ก็เท่ากับประกาศวันตายของเขาอย่างเป็นทางการ แม้กระทั่งท่านเองก็จะตกอยู่ในอันตรายไปด้วย”
จอมพลหวังแค่นหัวเราะเสียงเย็น “พวกเขาเนี่ยนะ?”
ไป๋จื่อเอ่ยต่ออีกว่า “หากเป็นแค่พวกเขาก็ไม่ต้องหวั่นเกรงถึงเพียงนั้น แต่หากเป็
