ดันให้ออกไปไกลๆ
แปลกนัก เด็กหนุ่มผู้นี้ดูผอมแห้งแรงน้อย แต่สองมือที่ถือชามกระเบื้องกลับมั่นคงมาก แม้จะมีองครักษ์ดันร่างออกไป จนร่างกายของเขาถอยกรูดอย่างต่อเนื่อง ทว่าสิ่งของที่อยู่ในมือกลับไม่กระฉอกออกมาเลยแม้สักนิดเดียว
……….
ตอนที่ 502 ชื่นชมบารมีของจอมพลหวัง
เด็กหนุ่มอธิบายกับองครักษ์คนนั้น “พี่ชาย ข้าเพียงมาชื่นชมบารมีของท่านจอมพลหวัง ได้ยินมาว่าเขาชอบกินอาหารป่า เมื่อวานศิษย์พี่ของข้าจับงูได้สองตัว จึงทำน้ำแกงงูข้นมาให้ ข้าไม่ได้มีเจตนาอื่นเลยจริงๆ”
องครักษ์ผู้นั้นไม่อยากฟังนางพูดจาไร้สาระอย่างเห็นได้ชัด จึงชักดาบที่ข้างเอวออกมา เอ่ยขู่ว่า “อย่ามาพูดจามากความ จอมพลหวังเป็นผู้ใด จะกินอาหารที่คนเช่นพวกเจ้านำมาได้อย่างไร รีบไปเสีย ขืนยังไม่ไปก็อย่าหาว่าข้าไม่เกรงใจ”
เขากล่าวพลางยื่นเท้าไปหมายจะเตะเด็กหนุ่ม ทว่าจอมพลหวังกล่าวเสียงดังขึ้นมาก่อน “หยุด!”
องครักษ์ได้ยินเสียงของจอมพลหวัง พลันรีบดึงเท้าที่เพิ่งเตะออกไปกลับมาในทันที ก่อนจะหันกายไปอย่างนอบน้อม ประสานมือคารวะจอมพลหวัง “ท่านจอมพล เด็กคนนี้มีที่มาไม่ชัดเจน ข้ากำลังจะไล่เขาไปพอดีขอรับ”
จอมพลหวังชำเลืองมองเขาอย่างเฉยชา “มีที่มาไม
