ตอนที่ 495
หลังจากชายหนุ่มคนหนึ่งกินน้ำแกงหมดถ้วย เขาก็ยกถ้วยกลับมาคืน ก่อนจะกล่าวขอบคุณไป๋จื่ออยู่หลายเสียง
ไป๋จื่อจำเขาได้ “เจ้ายังเจ็บแผลอยู่หรือไม่” นางเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าหลายวันก่อนเย็บแผลให้เขาไป สองวันผ่านไปไวเหมือนโกหก ทำให้นางลืมผู้บาดเจ็บคนนี้ไปเสียสนิท
ชายหนุ่มยิ้มพลางส่ายหน้า “ไม่เจ็บแล้ว ดีขึ้นมาก”
นางให้เขานั่งลง แล้วเลิกเสื้อบนตัวของเขาขึ้น เพื่อตรวจสอบแผลที่ตนเย็บเอาไว้ นางเย็บแผลได้ไม่เลว และโชคดีที่สองวันที่ผ่านมานี้เขาไม่ได้ออกจากที่นี่ ไม่เช่นนั้นหากบาดแผลนี้ของเขาติดเชื้อขึ้นมา ก็ย่อมเกิดการอักเสบได้ง่ายมาก
“เจ้ารอข้าอยู่ตรงนี้ ข้าไปนำเหล้ามาเช็ดแผลให้เจ้าสักหน่อย” นางวางน้ำแกงงูข้นที่เพิ่งยกมา
ชายหนุ่มรีบกล่าว “ข้าไม่เป็นอะไรแล้ว หมอหนุ่มกินก่อนแล้วค่อยจัดการให้ข้าก็ได้”
ไป๋จื่อโบกมือ “ไม่ได้ อีกเดี๋ยวหากมีเรื่องอื่นแทรกเข้ามา เช่นนั้นก็ต้องล่าช้าออกไปอีก ข้าจัดการให้เจ้าตอนนี้เลยดีกว่า”
หมอเฉินกินน้ำแกงในถ้วยของตนเองหมดแล้ว เห็นในหม้อยังมีเหลืออยู่เล็กน้อย จึงเติมใส่ถ้วยของตัวเองอีก “ไป๋จื่อ เจ้ายังจะกินอีกหรือไม่ หากไม่กินข้าจะกินให้หมด”
“ไม่กินแล้วขอร
