กอยากอาเจียน ถึงได้รีบมาที่นี่”
หมอเฉินถอนใจ ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว จากนั้นเขาก็เงยหน้าขึ้นมองต้วนเฉิง ยิ้มเอ่ยว่า “น้ำแกงงูข้นเป็นของดี เจ้าไม่กินก็ดียิ่งนัก ข้าจะได้กินมากขึ้นสักถ้วยหนึ่ง”
ต้วนเฉิงโบกมืออย่างไร้อารมณ์ “ตามแต่ใจท่านเถอะขอรับ ข้าจะไม่กิน เห็นแล้วมีแต่จะคลื่นไส้”
……….
ตอนที่ 492 หลอมยา
หลังจากไป๋จื่อตัดดีงูออกมาแล้ว นางก็ใส่มันลงในถุงอย่างดี แล้วนำเนื้องูไปล้างน้ำจนสะอาด แขวนมันไว้ที่ด้านหนึ่ง ก่อนที่นางจะนำดีงูไปที่กระโจมหลังใหญ่
หมอเฉินเห็นนางมามือเปล่า จึงรีบถาม “น้ำแกงงูข้นเล่า”
“ยังไม่ได้ทำขอรับ หน่วยเสบียงยังไม่มีเตาว่าง ตกเย็นพวกเขาไปแล้วข้าจะไปทำให้ ไม่เช่นนั้นถึงแม้จะทำเสร็จแล้ว ก็ตกไม่ถึงท้องของพวกท่านหรอกขอรับ” ไป๋จื่อกล่าว
คิดดูแล้วก็จริงดังนั้น ครั้งก่อนเขายังไม่ได้กินโจ๊กผักเลยด้วยซ้ำ หากต้มน้ำแกงงูข้นสักหม้อ วิญญาณที่หิวโหยเหล่านั้นจะไม่บ้าคลั่งเข้ามาแย่งกันเลยหรือ
หมอเฉินพยักหน้า แล้วมองไปยังดีงูในมือนาง “นี่คือดีงูลายดอกหรือ”
“ใช่อรับ ข้าตั้งใจจะใช้มันหลอมยา ท่านให้ข้ายืมใช้อุปกรณ์สักหน่อยจะได้หรือไม่” ไป๋จื่อถาม
เขาโบกมืออย่างองอาจ “ย่อมได้ เจ้าใช้ได้ตามส
