ว่าใครจะขโมยของของเจ้ากัน”
ไป๋จื่อยิ้มจาง “ข้างในนี้มีของที่สำคัญมาก ห่างกายข้าไม่ได้หรอก”
อีกฝ่ายยักไหล่ เขาเดินไปข้างหน้าอีกหลายก้าว พลางมองไปรอบๆ แล้วกล่าวกับไป๋จื่อว่า “ใกล้จะเข้าฤดูหนาวแล้ว แม้แต่ใบไม้บนต้นไม้ก็ร่วงลงมาจนเกลี้ยง จะยังมีสมุนไพรอยู่ที่ใดอีก”
“สมุนไพรมีมากมายหลายชนิด บางชนิดชอบเติบโตในฤดูใบไม้ผลิ บางชนิดชอบสุกงอมในฤดูร้อน แน่นอนว่าต้องมีบางชนิดที่ออกผลในฤดูใบไม้ร่วงและฤดูหนาว” ไป๋จื่อกล่าว
………..
ตอนที่ 488 พวกเดียวกัน
ต้วนเฉิงคิดดู เป็นเช่นที่นางกล่าว หนึ่งปีแบ่งออกเป็นสี่ฤดู ทั้งสี่ฤดูต่างก็แตกต่างกัน ฤดูใบไม้ผลิมีข้อดี ฤดูร้อนก็มีข้อเด่น
“ได้ เช่นนั้นวันนี้พวกเราก็หาให้ดี ต้องพบสมุนไรดีๆ กลับไปสักสองสามต้นแน่ ไม่เช่นนั้นไม่เท่าว่ามาเสียเที่ยวหรอกหรือ”
ไป๋จื่อกวาดสายตามองไปรอบๆ เห็นสถานที่ที่ถูกกิ่งไม้ห้อมล้อมไว้แต่ไกล ดูแล้วคล้ายกับบริเวณที่หูเฟิงพูดถึง
นางชี้ทิศทางให้ต้วนเฉิง “เจ้าไปหาทางนั้น ส่วนข้าจะไปหาทางนี้ พวกเราแบ่งกันหา จะได้เพิ่มโอกาสมากขึ้นหน่อย”
ต้วนเฉิงเรียนวิชาแพทย์มาหลายปี แม้จะไม่เคยรักษาผู้ป่วยคนใดมาก่อน แต่กลับแม่นยำในเรื่องวัตถุดิบยาเป็นอย่างยิ่ง
