เพราะก่อนหน้านี้เขาเคยไปเก็บสมุนไพรในป่ากับอาจารย์อยู่หลายครั้ง เรื่องพรรค์นี้จึงถือว่าไม่ยากเกินกำลังของเขา และเขาเองก็ต้องการแสดงความสามารถต่อหน้าไป๋จื่อด้วยเช่นกัน เขาพลันตอบรับอย่างยินดี “ตกลง พวกเราพนันกันสักตั้งดีกว่า ดีสิว่าใครจะเก็ยสมุนไพรได้มากกว่ากัน”
เพื่อไล่ให้เขาไปเร็วขึ้นหน่อย ไป๋จื่อยอมตอบตกลงทันควัน “เอาสิ พนันก็พนัน หากเจ้าชนะ เจ้าต้องการอะไร”
อีกฝ่ายคิดดูแล้ว ก็ยิ้มขึ้นโดยพลัน “ข้าได้ยินเสี่ยวซื่อบอกว่าเจ้าทำโจ๊กผักอร่อยมาก หากข้าชนะ เจ้าทำโจ๊กผักให้ข้ากินได้หรือไม่”
เงื่อนไขนี้ช่างง่ายดายนัก ไป๋จื่อยิ้มบ้าง “ข้าไม่เพียงทำโจ๊กผักให้จ้ากิน ยังจะทำของอร่อยอย่างอื่นให้เจ้ากินด้วย แต่เจ้าต้องเอาชนะข้าให้ได้ก่อนนะ”
ต้วนเฉิงหัวเราะฮ่าๆ “ตกลงตามนี้ ดูท่าทางเจ้าจะมีความมั่นใจทีเดียว วันนี้พวกเราแข่งกันดูสักครั้งแล้วกัน”
หลังจากกล่าวจบ ต้วนเฉิงก็ถือตะกร้าเดินไปยังทิศทางที่ไป๋จื่อชี้ก่อนหน้านี้ รอจนเขาเดินไปไกแล้ว ไป๋จื่อถึงหมุนกายมุ่งหน้าไปยังถ้ำนั้น
เมื่อย้ายกิ่งไม้หน้าถ้ำออกไปแล้ว นางก็ก้าวเข้าไปด้านในทันที ทว่าก็ถูกใครบางคนจับกุมร่างไว้ โดยมีกริชเย็นเฉียบขวางอยู่บน
